આજના લેખો

મોડું નથી થયું – કલ્પના જિતેન્દ્ર

(પ્રકાર : ટૂંકી વાર્તા)

કાજલ આમતેમ પડખાં ફેરવતી રહી. રૂમ પણ નહિ ને પલંગ પણ નહિ. નીચે સૂવાની આદત નથી છતાંય દીવાનખાનામાં જમીન પર ગાદી પાથરીને સૂવું પડ્યું છે. બા-બાપુજી બેય દીવાન પર સૂતાં છે. જેનો દિવસે બેસવામાં ને રાત્રે સૂવામાં ઉપયોગ થાય છે.

સાંજે ઑફિસેથી થાકીને આવી ત્યારે પલંગમાં લંબાવવાની ઈચ્છા હતી, પણ ઘરમાં આવતાં જ ફાળ પડી, નાની આવી છે જમાઈ સાથે ! અને બિસ્તરા પોટલાં એના રૂમમાં જ છે, ખલાસ ! પોતાનો રૂમ છીનવાઈ ગયો !

ચાર મહિના પહેલાં એ બે દિવસ રહેવા આવી ત્યારે બાએ સહેજ અચકાતાં અચકાતાં પૂછ્યું હતું ‘બેન, તારા રૂમમાં નાની ને જમાઈની સૂવાની વ્યવસ્થા કરું? અંદરનાં રૂમમાં નીના ને તપન સૂવે છે. હું ને તારા બાપુજી અહીં દીવાનખાનામાં, હવે રહ્યો એક તારો રૂમ. તું કહે તો જ !

અને મેં સવારે ચાલવાનું નક્કી કર્યું… – સંકલિત

(પ્રકાર : હસો અને હસાવો)

જ્યાં સુધી ફાંદ ન હતી ત્યાં સુધી એમ માનતો હતો કે ફાંદ એ સમૃદ્ધિની નિશાની છે. પણ માંડ જરા ફાંદ વધી ત્યાં ડૉક્ટરોએ મારી પત્નીના મગજમાં ઠસાવી દીધું કે ફાંદ એ બીમારીનું ઘર છે. હસુભાઈનાં પત્ની માને છે કે ધુમ્રપાન બીમારીનું ઘર છે તેથી હસુભાઈ બીડી-સિગારેટ ઘરની બહાર મૂકી આવે છે. એ રીતે હું મારી ફાંદને બહાર મૂકી આવી શકતો નથી. કોઈકે મારી પત્નીને કહ્યું કે સવારે ચાલવાથી ફાંદ ઊતરે છે અને મારે વહેલી સવારે ચાલવા જવું જ પડશે એમ ઠરાવાયું. એમ કરવામાં ભલે હું ઠરી જાઉં.

પહેલા બે-ચાર દિવસ તો હું ઊઠ્યો ત્યારે વહેલી સવાર નહોતી. મોડી સવાર થઈ ગઈ હતી. આ બહાનુ મને બેચાર દિવસ કામ લાગ્યું.



ચૂંટેલા લેખો

ખાઉધરો દેડકો – પ્રણવ કારિયા

(પ્રકાર : બાળસાહિત્ય)

(‘જન્મભૂમિ પ્રવાસી’ ૧૫ માર્ચ, ૨૦૧૫માંથી સાભાર) ગામને પાદર સરોવરમાં એક જાડો-પાડો દેડકો રહેતો હતો દાદો દલુ એનું નામ. દલુ દેડકો ભારે ખાઉધરો ! એનું મોઢું બહુ મોટું અને આંખો તો જાણે ભેંસનાં ડોળા જેવી ! દલુ દેડકાને સૌ તળાવના મિત્રો “ખાઉધરો” કહીને ચિડાવે, પણ દલુ દેડકો મસ્તરામ હતો. કોઈનું કદી સાંભળે નહિ અને મોજથી સરોવરમાં […]

બાની કોઠાસૂઝ – નલિની કિશોર ત્રિવેદી

(પ્રકાર : ટૂંકી વાર્તા)

(‘સખ્ય’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડ ગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા બદલ ગૂર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલયનો ખૂબ ખૂબ આભાર. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો અંતે આપવામાં આવી છે.) ‘કોની થાળી પીરસે છે ?’ સાસુમાએ નેહા સામે થોડી વાર એકધારું જોઈને લાગલો જ પ્રશ્ન કર્યો. ‘બાઈની. કેમ આપણે આ થાળી અને વાડકી જ લઈએ છીએને બા ?’ નેહાએ નોકર માટે રાખેલી […]

ઢળતી સાંજ – જગદીશ દવે

(પ્રકાર : કાવ્ય અને પદ્યસાહિત્ય)

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.] ઢળતી સાંજ તુલસી-ક્યારે પ્રગટતો ઘીનો દીવો દૂરના મંદિરની આરતીના ઘંટારવના સૂર પૂજાઘરમાંથી પ્રગટેલી ધૂપસળીની સુગંધને વહેતી વાયુલહેરી હલકભર્યા કંઠે ભજન ગાતી માનો ભાવવિભોર ધ્વનિ પાકગૃહેથી કર્તવ્યરત ગૃહિણીનાં કંકણોનો આવકારતો નાદ ભાંખોડિયાભેર દોડી આવતા શિશુના પગની ઝાંઝરીનો સાદ સ્વર અને સુગંધનું અનુપમ મિલન….. આ ઘરમાંથી હું ક્યાં બહાર જ ગયો હતો !