ગીત – કેતન કાનપરિયા
પંખીનું બચ્ચું કલશોરમાં કહે છે કે
……………………… આખું આકાશ મારી આંખમાં.
તડકાનું તેજ મારા લોહીમાં ઓગળતું
……………………… પીંછાનો ભાર નથી પાંખમાં.
વાસંતી વાયરાની લ્હેરખીઓ અંગમાં
……………………… ને પગમાં છે ઝરણાંની બેડી;
પાનખર પારણે એવી પોઢી ગઈ કે
……………………… પાંદડાંમાં પાડી મેં કેડી;
આંબલાની ડાળ પર આવેલી કેરીને
……………………… પોપટડાં ફરી ફરી ચાખ મા.
……………………… પંખીનું બચ્ચું……
ફૂલડાંની ફોરમને શ્વાસે ભરીને પછી
……………………… ઓળંગ્યા ઊંચા પહાડને;
ભૈરવી, પૂર્વી અમે છેડ્યો મલ્હાર
……………………… અને ખોલ્યા છે કંઠના કમાડને;
ઘાસના તણખલાનો માળો ગૂંથી નાખ્યો
……………………… લઈ ગીત અને સંગીતને કાખમાં
……………………… પંખીનું બચ્ચું……








વાહ
માળો છે મારો ખાલી જન્મ લેવા ને ઊડવાને આખું આકાશ,
હળવું-મળવું ને વળી ટહુકા કરીને સંગીતને ભરવું ચોપાસ.
ચણવું-સરજનવું, મસ્ત બની જીવું, નથી જીવનમાં કો’ પાશ.
સરહદ-સીમાડા ભૂલીને ભેટશે જો માનવ શીખશે કાંઈ ખાસ.
Kalpesh….
Very nice…. tamaru ‘PADHYA’ lakhan pan khub gamyu…..
રાજ,
આપનો આભાર. પ્રતિભાવના પ્રતિભાવ બદલ.
કલ્પેશ સોની
પઁખીની મસ્તી જાતે જોતા હોઇએ એવી મઝા આવી
સુંદર રચના.
I also want to fly like a free bird.
nayan
Too good…
Same to Shri Kalpeshbhai as well…