ગીત – મનોહર ત્રિવેદી

[‘નવનીત સમર્પણ’માંથી સાભાર.]

ઝાડ મારે ના પોતાનાં ફૂલને
સૂરજનાં કિરણો પણ બોલ્યાં : સવાર પડી, બીક તને કોની છે, ખૂલને !
એક પછી એક એની પાંખડીઓ પસવારી
ઝાકળ લ્યો, હેતે નવરાવે
પંખીયે ટહુકાને મોકળા મૂકીને એના
કાન મહીં ફોરમ છલકાવે

ડાળખીએ નમી કહ્યું લાડથી : આ વાયરાની સાથે જરીક તુંય ઝૂલને !
કાંટા તો ઝબ્બ દૈને વાગે છતાંય
એનાં ફૂલોને દેતા ના ડંખ
નાની-શી વાતનો ઘૂમીઘૂમીને પેલા
ભમરાઓ ફૂંકે છે શંખ:
સમજ્યાં જે વાત નંદ-યશોદા ને ગોપીઓ તે સમજાશે ક્યારે ગોકુલને ?
ઝાડ મારે ના પોતાનાં ફૂલને


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous પીઠલું ! – હરિશ્ચંદ્ર
તું નીરખને ! – ભગવતીકુમાર શર્મા Next »   

9 પ્રતિભાવો : ગીત – મનોહર ત્રિવેદી

  1. gopal says:

    સરસ ભાવસભર કવિતા

  2. उमेद वणजारा says:

    सरस

  3. Neel Shah says:

    सरस…सरस…सरस…सरस…सरस!!!!!!!

  4. heave says:

    khub j saras

  5. ganpat parmar says:

    ઝાડ મારે ના પોતાના ફુલને….વાહ બાપુ વાહ મજા પઈડ…

  6. jigna trivedi says:

    મજા આવેી ગઇ.

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :