મન મૂકી વરસ – પુરુરાજ જોષી

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’માંથી સાભાર.]

બેચાર છાંટાથી છીપે, એવી નથી મારી તરસ
તારે વરસવું હોય તો આકાશ મન મૂકી વરસ

નાખ છત્રીને ધરામાં, નિર્વસન થઈને નીકળ
આવું ચોમાસું ભલા, ના આવતું વરસોવરસ

મઘમઘું હું હેમ થઈને, ઝગમગું સૌરભ બની
તું મને સ્પર્શે તો મિતવા ! આવ એ રીતે સ્પરશ

કોઈ મારામાં વસે છે, ને શ્વસે છે રાત-દિન
એ મને જુએ સતત, પણ ના થતાં એનાં દરશ

અંગ પરથી વસ્ત્ર જળની જેમ સરતાં જાય છે
કોણ સામે તીર બજાવે બાંસુરી એવી સરસ ?

સાંકડે મારગ મદોન્મત્ત હાથિણી સામે ખડો :
કાં છૂંદી નાંખે મને, કાં મસ્તકે ઢોળે કળશ.


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous આવજો, વા’લી બા – ઝવેરચંદ મેઘાણી
ગઝલ – હરેશ ‘તથાગત’ Next »   

7 પ્રતિભાવો : મન મૂકી વરસ – પુરુરાજ જોષી

  1. Navin N Modi says:

    ખૂબ સુંદર આધ્યાત્મિક ગઝલ.

    ‘મઘમઘુ હું હેમ થઈને, ઝગમગુ સૌરભ બની’
    કે પછી
    ‘ઝગમગુ હું હેમ થઈને, મઘમઘુ સૌરભ બની’?

  2. ‘સ્પરશ’ !
    ખૂબી કહેવાય કે ખામી ?( ગઝલની કે ગઝલકારની ?)

  3. rahemat says:

    થિસ ઇસ થે બેસ્ત્………

  4. tawfiq says:

    બેચાર છાંટાથી છીપે, એવી નથી મારી તરસ
    તારે વરસવું હોય તો આકાશ મન મૂકી વરસ

    ખૂબ સુંદર ગઝલ…

  5. pallavi chaudhari says:

    દાદા ખુબ સુન્દર રચના. અમારા જેવા નવોદિતો માટે પ્રેરણા આપનારી…

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :