સનાતન લય – રેખાબા સરવૈયા

કો’ક જંગલનું હું તો ઝરણું !
નિઃસંગ રહી એમ મારે વહેવું !
નથી તમન્ના, જાતને દરિયામાં જઈ સમાવું-
ખુદની મીઠાશ તજી ભલા, શાને ખારું થાવું ?
ક્યા સપને વિચારું ! –કે નદી કને હું પહોંચું ?
કંઈ લેવા-દેવા વગર અમથું શું આભનેય ઓઢું ?
વખતે પથ્થરો વ્હેણને સાંભળેય ખરા-
વહેતાં-વહેતાં વળી એને કંઈક કહેવું !
એકાકી નાદનું ગાન એ સમજેય ખરાં-
પરાણે તો કોઈને શું કહેવું ?
સાંભળે તો ઠીક !
સમજે તોય ઠીક !
કોઈની રીસ કે રંજ – જે પણ હોય, નાહકનું મનમાં શું લ્હેવું ?
સનાતન લયમાં ભળીને બસ, એમ ને એમ જ વહેવું !!


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous અરીસા ઉતારો – ગૌરાંગ ઠાકર
જોવું – વંચિત કુકમાવાલા Next »   

5 પ્રતિભાવો : સનાતન લય – રેખાબા સરવૈયા

  1. ખુબ જ સરસ રચના ,

  2. Absolutely fantastic…

    Ashish Dave

  3. Divyrajsinh Sarvaiya says:

    વાહ ખુબ ખુબ સરસ રચના…

    શબ્દોનિ રમતમા મજા જ અલગ ચ્હે,
    વિના તલવારે ઘા પડે, કા તો ઘાયલ થાયિ…

  4. અનોપસિંહ જાડેજા says:

    અતી સુંંદર રચના ખુબ ખુબ પ્રગતિ આશા સહ

    -: દિકરીના બાપની વ્યથા :-

    મારી પુત્રી અજબદે છોકરૂ છે. કંઇ ભુલ થાય તો તેનુ તમોશ્રી પિતા સમજી ધ્યાન રાખજો દિકરીના બાપ તરીકે મારી તમોને નમ્ર વિનંતી છે, હમેશા સહ કુટુંબ સંપીને રહેવામા જ સાચી મજા છે. મનુષ્ય જીવન અને તેમા ક્ષત્રિય તરીકેનો અવતાર પુણ્યશાળી માણસને મળે છે. તે ગીતા બોધ પણ કહે છે. અજબદે તમારા ઘરની લક્ષ્મી છે. અને સ્ત્રી જાતીનુ માન સન્માન કરવુ, જાળવવુએ આપણો ક્ષત્રિયનો પરમ ધર્મ પણ છે. વાદ- વિવાદથી દેશ, સમાજ અને આમ માણસની પ્રગતી અને વિકાસ રૂંધાય જાય છે. અને અધ: પતન માર્ગે દોરી જાય છે.
    જીવનમા ઘર પરિવાર અને સગા સબંધી સાથે આત્મભાવ જરૂરી છે. જ્યારે બુધ્ધિનુ કામ ધંધા અને વેપારમા થાય છે. મન અને બુધ્ધિ ચંચળ છે. જે ઘડીકમા ક્યાને ક્યા લઇ જાય છે. જેથી સમય કાઢીને એકાંતમા બેસી ધ્યાન કરવુ. જે આત્માની સાથે જોડે છે. જે આત્માનુ અંદરનુ જોડાણએ પરમાત્મા સાથેનુ જોડાણ હોય છે. ઘરની અંદર બે ઠામ ભેગા થાય તો ખખડે તે હકિકત છે. પરંતુ તેને સુધારી લેવુ, એજ આપણા જીવનની પ્રગતી છે. મનુષ્ય જીવન સિમીત હોય છે. જે એક ફુલની જેમ ખીલતુ હોવુ જોઇએ, જીવનમા સમસ્યા આવે પણ તેનુ સમાધાન પણ અચુક હોય જ છે. તમારા જીવનમાં સુખ અને પ્રગતિ અને ઐશ્વર્ય ઇચ્છુ છુ. જીવન સ્વર્ગ બનાવવા આત્મ ચિંતન પણ એટલુ જ જરૂરી છે. અમો અને તમો આપણે ક્યા એકબીજાને ઓળખતા હતા. ! પરંતુ પુર્વ જન્મના રૂણાનુબંધને ભેગા કર્યા, તો સબંધના તાતણે બંધાયા. ઇશ્ર્વરે અર્પેલ જીવનને દિપાયમાન યાને દિવ્યતાપુર્વક ભોગવવુ જોઇએ આપણે મન અને બુધ્ધિ નહી પરંતુ આત્મભાવ એટલે લાગણીથી જોડાયને રહેવુ જોઇએ. એટલે કે આપણુ મળવુ તે લાગણીસભર અને ભાવનાત્મક હોવુ જોઇને નહી કે ફોર્માલીટી પુરતુ, કારણ કે આપણા સબંધો અનંત અને કાયમી છે. એટલે જ આતુરતાથી આત્મભાવ અને લાગણીના સબંધોથી જોડાયને રહેવુ જોઇએ. એજ જીવનનો મુળ મંત્ર છે. “ક્ષમાસ્ય વિરસ્ય ભુષણં” ક્ષમાએ વિરોનુ આભુષણ છે. મારા શબ્દોમા કઇ ભુલ હોય તો ક્ષમા અર્ચુ છુ.
    ૐ – જય માતાજી

  5. અનોપસિંહ જાડેજા says:

    આજના દિવ્ય ભાષ્કરમાં આપના લેખો કૃતીઓ વિષે વાચ્યુ ખુબજ સુંદર લગ્યુ અતી સુંંદર રચના ખુબ ખુબ પ્રગતિની આશા સહ

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :