જગજિતસિંઘને….. – સિલાસ પટેલિયા

[‘ઉદ્દેશ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

અંધકારમાં ઓગળે છે
બરફના ડુંગરાઓ…..
એના એકધારા પ્રવાહમાં
તરતો રહે છે એનો કલકલ નિનાદ…..

સ્તબ્ધ રાત્રિના પહાડ પર
ચમકે છે સૂરમાંથી જન્મેલી
તેજસ્વી તારાઓની પંક્તિ !
ને એ પંક્તિના તારાઓને
ભીંજવે છે પેલો ભીનો ભીનો કલનાદ !

એ ભીનો કલનાદ,

તારાઓનું તેજ-સૂરે મઢેલું,
ચીરી નાંખે છે
મારી છાતીમાં જામેલા અંધકારને !
ને રાતભર
ઓગળતા રહેલા મારા ડૂમામાં
તરતું રહે છે મારું હૈયું !

અસંખ્ય રાત્રિઓની આંખમાં
આમ બનેલું
એ આ ક્ષણે યાદ આવે છે.


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous કહે ? – દર્શક આચાર્ય
શું કામ લગ્નથી ડરવાનું ? – અવંતિકા ગુણવંત Next »   

2 પ્રતિભાવો : જગજિતસિંઘને….. – સિલાસ પટેલિયા

  1. Prashant Shah says:

    ખુબ સુન્દર્….મારેી પન જગ્જિત સાથે ઘનિ યાદ ચે

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :