જગજિતસિંઘને….. – સિલાસ પટેલિયા

[‘ઉદ્દેશ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

અંધકારમાં ઓગળે છે
બરફના ડુંગરાઓ…..
એના એકધારા પ્રવાહમાં
તરતો રહે છે એનો કલકલ નિનાદ…..

સ્તબ્ધ રાત્રિના પહાડ પર
ચમકે છે સૂરમાંથી જન્મેલી
તેજસ્વી તારાઓની પંક્તિ !
ને એ પંક્તિના તારાઓને
ભીંજવે છે પેલો ભીનો ભીનો કલનાદ !

એ ભીનો કલનાદ,

તારાઓનું તેજ-સૂરે મઢેલું,
ચીરી નાંખે છે
મારી છાતીમાં જામેલા અંધકારને !
ને રાતભર
ઓગળતા રહેલા મારા ડૂમામાં
તરતું રહે છે મારું હૈયું !

અસંખ્ય રાત્રિઓની આંખમાં
આમ બનેલું
એ આ ક્ષણે યાદ આવે છે.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

       

2 thoughts on “જગજિતસિંઘને….. – સિલાસ પટેલિયા”

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.