એક કાવ્ય – વર્ષા બારોટ

બે ચોટલામાં ગૂંથેલી
રિબિનના ગલગોટા જેવું
એક બાળકીનું નિર્દોષ
હાસ્ય !
ને દફતરમાં સંતાડીને લાવેલ
ટિફિનના ડબ્બામાં
સાંજ સુધી ચાલે તેટલો
શ્વાસ !
પણ અરે….રે
શાળાના ઝાંપે વળતાં જ
પાનખરનાં પીળાં પત્તાંની
જેમ ખરી પડતું એ
હાસ્ય !
ને સાંજ પડતાં પહેલાં જ
હાંફી જતો
ટિફિનના ડબ્બામાં
સાચવીને રાખેલો
શ્વાસ !


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous મારા વ્હાલુડા રાજાને – મેહુલ મકવાણા
માણસ છું – હરદ્વાર ગોસ્વામી Next »   

2 પ્રતિભાવો : એક કાવ્ય – વર્ષા બારોટ

  1. સંવેદનાથી ભર્યુ સુંદર કાવ્ય આંખ સુધી પહોંચાડવા બદલ ધન્યવાદ

  2. કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:

    વર્ષાબેન,
    સંવેદનાના સૂર રેલાવતુ મજાનું કાવ્ય આપ્યું. આભાર.
    કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :