એક લાંબી ફલાઈટમાં – પ્રબોધ ર. જોશી

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામાયિક જાન્યુઆરી-2012માંથી સાભાર.]

કુટુંબથી વિખૂટા પડી ગયેલા બેબસ ચહેરા
કમ્પ્યૂટરમાં ખોવાઈ જવા મથતા
ટચ-સ્ક્રીનને સ્પર્શ કરતાં કરતાં
કશાયને સ્પર્શી શકવાની ક્ષમતા
ખોઈ બેઠેલા
‘એક્સેલ’માં મીંડાંઓ ઉપર મીંડાં
મીંડાં ઉમેરી
મનોમન ખુશ થતા
બારી બહાર
ભૂરાં ભૂરાં વાદળ
કે કશુંય ન જોતા
ચહેરા
એકમેકની સામે કાટખૂણે જોઈ
લુખ્ખું લુખ્ખું હસી લેતા
અમથી અમથી વાતો કરતા
કે છાપાંની હેડલાઈનો
કે એવું તેવું જોતા
ન-જોતા
ચહેરા
રીસ્ટ-વૉચના વિખૂટા કાંટા જોઈ
ઘડીભર
વિમાસણમાં મુકાતા
અને
પછી સમયને બદલી નાખવા
કમર કસતા
ચહેરા.
આટલે ઊંચે પહોંચીને
પણ
પોતાનું આકાશ
ન જોઈ શકતા
ચહેરા….
….
ફલાઈટની ઘરરરરાટીમાં
એકાએક
ગુમ થઈ જતા
ચહેરા.


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous અનોખી ઉત્તરાયણ – શીતલ એન. ઉપાસની
પતંગ – રામુ ડરણકર Next »   

7 પ્રતિભાવો : એક લાંબી ફલાઈટમાં – પ્રબોધ ર. જોશી

  1. ajay naik says:

    જોરદાર.આત્લિ વ્યસ્ત્તતા વ્ય્સ્ત્તા વચ્ચે લખવુ સારુ કહેવાય

  2. અતિ સુંદર

    “આટલે ઊંચે પહોંચીને
    પણ
    પોતાનું આકાશ
    ન જોઈ શકતા
    ચહેરા….”

  3. devina says:

    kavita bahu gami

  4. Ninad Chavda says:

    this is excellent Poem !! technology has made life artificial.

  5. HItesh Patel says:

    ખુબ સરસ.

    આજના સમય નુ સચોટ પ્રતિબિમ્બ.

  6. gita kansara says:

    સાચેજ ખુબજ સુન્દર કલ્પના. ફલાઈતમા બેસેીને કાલ્પનિક વિચાર કરેી પધ્યમા રુપાન્તર કરેીને વાચક સમક્ષ રજુ કરેી સત્ય અનુભવ પેીરસેી ને અનહદ પરિત્રુપ્તેી કરાવેી.

  7. Ughreja says:

    બહુજ સરસ

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :