જેને દીઠે નેણલાં ઠરે – લખમો માળી

[પ્રાચીન ભજન]

જેને દીઠે નેણલાં ઠરે
બાયું ! અમને એડા એડા સંત મળે.
ઉદરમાંથી એક બુંદ પડે ને,
……… ભગત નામ ધરે,
નરક છોડાવીને ન્યારા રે’વે,
……… અમર લોકને વરે… બાયું,
ચાલતા નર ધરતી ન દુવે,
……… પાપ થકી બહુ ડરે;
શબ્દ વિવેકી ને ચાલે સુલક્ષણા,
પૂછીપૂછીને પાઉં ધરે….બાયું,
ત્રિગુણ પૂતળી રમે સૂનમાં
……… અનઘડ ઘાટ જ ઘડે;
ગુરુજીના શબ્દો એવા છે, ભાઈ,
……… ખોજે તેને ખબરું પડે…. બાયું,
કાયાવાડીનો એક ભમરલો
……… સંધ્યાએ ઓથ ધરે;
આ રે સંસારમાં સંત સુહાગી
……… બેઠા બેઠા ભજન કરે…. બાયું.
વર્ષાઋતુનો એક હિમ-પોપટો,
……… નીર ભેળાં નીર ભળે;
લખમાના સ્વામીની સંગે રમતાં
……… સ્વાતિનાં બિંદુ ઠરે,
બાયું અમને એડા એડા સંત મળે.


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous વંટોળ – જગદીશ ધનેશ્વર ભટ્ટ
એકાંત અને શાંતિનું ધામ – મૃગેશ શાહ Next »   

1 પ્રતિભાવ : જેને દીઠે નેણલાં ઠરે – લખમો માળી

  1. કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:

    મજાનું ભજન. રગ,લય ,તાલ સાથે આનંદથી ગવાય તેવું. આભાર.
    કાલિદાસ વ. પટેલ {વગોસણા}

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :