જેને દીઠે નેણલાં ઠરે – લખમો માળી

[પ્રાચીન ભજન]

જેને દીઠે નેણલાં ઠરે
બાયું ! અમને એડા એડા સંત મળે.
ઉદરમાંથી એક બુંદ પડે ને,
……… ભગત નામ ધરે,
નરક છોડાવીને ન્યારા રે’વે,
……… અમર લોકને વરે… બાયું,
ચાલતા નર ધરતી ન દુવે,
……… પાપ થકી બહુ ડરે;
શબ્દ વિવેકી ને ચાલે સુલક્ષણા,
પૂછીપૂછીને પાઉં ધરે….બાયું,
ત્રિગુણ પૂતળી રમે સૂનમાં
……… અનઘડ ઘાટ જ ઘડે;
ગુરુજીના શબ્દો એવા છે, ભાઈ,
……… ખોજે તેને ખબરું પડે…. બાયું,
કાયાવાડીનો એક ભમરલો
……… સંધ્યાએ ઓથ ધરે;
આ રે સંસારમાં સંત સુહાગી
……… બેઠા બેઠા ભજન કરે…. બાયું.
વર્ષાઋતુનો એક હિમ-પોપટો,
……… નીર ભેળાં નીર ભળે;
લખમાના સ્વામીની સંગે રમતાં
……… સ્વાતિનાં બિંદુ ઠરે,
બાયું અમને એડા એડા સંત મળે.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

       

One thought on “જેને દીઠે નેણલાં ઠરે – લખમો માળી”

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.