વતનમાં – ગોવિંદ દરજી ‘દેવાંશુ’

અહો ! આવ્યો આવ્યો મુજ વતનમાં ને ઉર ભયો !
નવી-જૂની પેઢી જનજન મળ્યા તીરથ ફળ્યું !

નવા-જૂના ચ્હેરા પરિચિત થયા એક નજરે.
અને ચાલ્યો હું જ્યાં સરિત-પથનું વ્હાલ અદકું !

પરંતુ એ ક્યાંથી ઝળ નિરખતાં ટીપુંય મળે ?
અહો ! ન્હાતા કેવા ખળખળ વહેતાય જળમાં

ધુબાકા દૈ દૈ ને પરમ જ સખા સાથ મલતાં
હજુ ભીંજાયેલું તન જળ થકી આ પળ લગી !

અરે ! ખૂંચે રેતી મુજ નયનમાં જેમ જ કણા.
પછી જોવા ચાલ્યો અમે રખડતા સીમ-વગડે

વિહંગો ટૌક્યા ને સભર નયને મોલ નિરખ્યો !
વહ્યું ન્હેરોમાં ને સરિતજળ તો કામણ થયું !

ઠરી મારી આંખો મુજ વતન આબાદ નિરખી
નહાયો જાણે હું લચલચ અહો ! જોઈ ધરતી !


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous ક્ષણોના ઝબકારમાં – માવજી કે. સાવલા
અઢળક ઝરી જાવું – દિનેશ દેસાઈ Next »   

1 પ્રતિભાવ : વતનમાં – ગોવિંદ દરજી ‘દેવાંશુ’

  1. Kalidas V. Patel { Vagosana } says:

    ગોવિંદભાઈ,
    વતન-પ્રેમનું આપનું ગીત માણ્યું.
    પાંચમી લીટીમાં … ‘ જળ નીરખતાં ‘ ના હોવું જોઈએ ?
    કાલિદાસ વ પટેલ વાગોસણા }

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :