બાવનમી વર્ષગાંઠે – રાજેન્દ્ર પટેલ

[‘ઉદ્દેશ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

બા, બિલાડી અને બારી
ત્રણેય ઊભાં છે
ઘડિયાલની બહાર.

બાએ સમય જોયો નહોતો કદી
તડકો, છાંયડો અને આભ
બસ હતાં એના માટે

બિલાડી તો
આવતી-જતી ક્ષણોની જેમ
વેળા-કવેળાએ પ્રવેશતી,
વહાલ કરી ચાલી જતી.
માત્ર રહી ગયો એનો સ્પર્શ
હરતો ફરતો આખેઆખા પંડમાં

બારી,
બતાવવા મથતી
રાત-દિવસ
ભર્યો ભર્યો અવકાશ.

હવે,
ભીંતે લટકતી છબિમાં બાનો મલકાટ,
ઘરમાં ચૂપચાપ પ્રવેશતી બિલાડીનો રવ,
ઘરને ‘ઘર’ બનાવતી બારીનો સદા જીવતો વાસ,

ત્રણેય રહ્યાં છે
એવાં ને એવાં જ અકબંધ
બાવનમી વર્ષગાંઠે પણ.


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous શોપિંગ સિન્ડ્રોમ – કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય
એ દોસ્ત છે – રિષભ મહેતા Next »   

4 પ્રતિભાવો : બાવનમી વર્ષગાંઠે – રાજેન્દ્ર પટેલ

  1. Nikul H.Thaker says:

    -બાએ સમય જોયો નહોતો કદી તડકો, છાંયડો અને આભ બસ હતાં એના માટે-

    ખુબ જ સુંદર

  2. devina says:

    very touchy,khuba sundar syncroof living and non-living things

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :