ગઝલ – ચંદ્રેશ મકવાણા

ચકચૂર થઈને ચારણામાં ચાળતા રહ્યાં
જનમો જનમનું વેર તમે વાળતા રહ્યાં

દીવો, દીવાસળી, રૂ કે ઘી કૈં જ ક્યાં હતું
હૈયું હતું જે રોજ અમે બાળતા રહ્યા

રણની તરસ બુઝાવવા રણમાં જ ઘર કરી
વીરડો અમેય રણ વચાળે ગાળતા રહ્યા

ના તો રડી શકી ના જરા એ હસી શકી
કેવી ક્ષણોને આપણે પંપાળતા રહ્યાં

બાંધીને એ બેઠા છે ક્ષણેક્ષણનાં પોટલા
ને આપણે વરસોનાં વરસ ટાળતા રહ્યાં

આંખોના ઓરડામાં અછતના દીવા ધરી
મનના ખૂણેખૂણાને અજવાળતા રહ્યા.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

       

4 thoughts on “ગઝલ – ચંદ્રેશ મકવાણા”

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.