માનવીના રે જીવન ! – મનસુખલાલ ઝવેરી

માનવીના રે જીવન !
ઘડી અષાઢ ને ઘડીક ફાગણ,
…………………. એક સનાતન શ્રાવણ !

એક આંખે આંસુની ધારા,
બીજીએ સ્મિતના ઊડે ફુવારા;
તેજછાયાને તાણેવાણે
…………………. ચીતરાયું ચિતરામણ !

એક અંધારથી આવવું; બીજા
અંધારામાં જઈ સમાવું;
બિચમાં બાંધી આંખે પાટા,
…………………. ઓશિયાળી અથડામણ !

આવ્યો આવ્યો જ્યાં થાય, ઘડીમાં
જાય કરેથી મર્મ સરી ત્યાં,
ભલભલા માંહી ભૂલા પડે તોય
કારમાં કેવાં કામણ !

ઘડી અષાડ ને ઘડીક ફાગણ,
…………………. એક સનાતન શ્રાવણ
…………………. માનવીના રે જીવન !


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous થોડાક અક્ષરો – સંજીવ ચટ્ટોપાધ્યાય (અનુ. સુશી દલાલ)
સાચા શબદ – મનુભાઈ ત્રિવેદી ‘સરોદ’ Next »   

4 પ્રતિભાવો : માનવીના રે જીવન ! – મનસુખલાલ ઝવેરી

  1. વાહ જિન્દગિ આવિ જ ચે તેમા સુખ દુખ આવવાના ને તેને હસ્તે મુખે સ્વિકારવાના

  2. Hitesh Mehta says:

    સરસ……

  3. તેજસ ભોયણ ડીસા says:

    સુંદર

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :