આંખો – વજુભાઈ પુનાણી ‘સુસ્તી’

[‘અખંડ આનંદ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.] સાતમું આકાશ ઓઢાડું તને ઘાસની જાજમમાં પોઢાડું તને મનગલીમાં રાખવાની ચીજ તું આ સ્થળેથી હું નહીં કાઢું તને […]

અકાળે અવસાન ભરબપોરે આથમતાં સૂર્ય સમાન હોય છે. અણધારી લીધેલી વિદાય થકી કવિજગતમાં વ્યાપેલા શોકને અફસોસના શબ્દો પણ ઠારી શકતા નથી. અહીં એમનીજ કેટલીક ગઝલો પ્રસ્તુત કરીને રીડ ગુજરાતી સ્વ.પાર્થ પ્રજાપતિને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પે છે. કવિજીવને પ્રભુ ચીરશાંતિ આપે તેવી પ્રાર્થના. ઓમ શાંતિ.

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’માંથી સાભાર.] શ્વાસનું વર્તુળ છોડી વિસ્તરી શકતો નથી, માર્ગ મેં એવો લીધો, પાછો ફરી શકતો નથી. ખળખળી શકતો નથી કે આછરી શકતો […]

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.] ઊંઘ આવે ક્યાંથી બાળકનેય બીછાને હવે ? વારતા એકેય આવડતી નથી બાને હવે. એ પ્રભાતી બાળપણ, યૌવનની તપતી એ […]