ગઝલ – નટવર આહલપરા

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

પોસ્ટરોની જેમ વંચાયા કરું,
રોજ ફાટું રોજ સંધાયા કરું !

સૂર્ય સાથે ઓગળું છું રણ મહી,
જળ બનીને હું જ સુકાયા કરું !

તું વસંતી રૂપની દુલ્હન બને,
બંધ કમરામાં જ ઘૂંટાયા કરું !

સ્પર્શ તારો યાદ આવે જે ઘડી,
મન મહીં હું રોજ ભીંજાયા કરું !

તું કથાના પાત્રને જાણે નહીં,
તું કદી વાંચે તો સમજાયા કરું !

આપણો તો કાયમી સંગાથ છે
ગાંઠ થઈને મનમાં બંધાયા કરું !


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous આંસુથી લખાયેલી નવલકથા – વંદના શાંતુઈન્દુ
સહજ થયા તે છૂટે – સ્નેહી પરમાર Next »   

3 પ્રતિભાવો : ગઝલ – નટવર આહલપરા

  1. Hasmukh Sureja says:

    “તું કથાના પાત્રને જાણે નહીં,
    તું કદી વાંચે તો સમજાયા કરું !”

    ખુબ જ સુન્દર ગઝલ!

  2. સુંદર ગઝલ.

  3. Anjali Chauhan says:

    સુન્દર ગઝલ

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :