ટી.વી., ટોળટપ્પા
અને બગાસાં પછી
સૂવા માટે ખસેડું પલંગ
પલંગ નીચે
કપડાથી ઢંકાયેલું
હાર્મોનિયમ નજરે ચઢે
અપરાધભાવ ભરી આંખે
તાકી રહું….
કેટલી લાંબી શોધને અંતે
મળેલું એ
કેવા ઉમળકા સાથે વસાવેલું….
મહિનાઓથી પડ્યું છે
મૂંગું
બહાર કાઢી, ધૂળ ઝાપટી
ધમણ ખોલું, હવા ભરું
આંગળીઓ રમવા માંડે સૂરો પર
મનોમન શોધતો રહું, ગાવા સરખું ગીત
પણ…. કોઈક, કશુંક, ક્યાંક
ખોવાઈ ગયું છે,
આડે હાથે મુકાઈ ગયું છે…..
હળવા નિ:શ્વાસ સાથે
હાર્મોનિયમ કરી દઉં
બંધ
ઢાંકીને મૂકી દઉં
પલંગ નીચે….
3 thoughts on “હાર્મોનિયમ – પુરુરાજ જોષી”
જોષી સાહેબ,
જીવનમાંથી સંગીત ખોવાઈ ગયું છે જે કોઈ ભાગ્યશાળીને જ હાથ લાગે છે , ખરૂને ?
કાલિદાસ વ.પટેલ { વગોસણા }
હાલના ઝડપથી બદલાતા જાતા માહોલમા મનગમતા ગીત વિસરાય જાય છે. મનગમતા ગીત ગાવાનુ પોતાનુ એક સુન્દર સ્વપ્ન સાકાર કરવા પોતે વસાવેલા હારમોનિયમ ફરી એક ખેદની લાગણી સહિત મુકાય જાય છે.ખરે જ ઉપર લખેલો કાલિદાસ વ.પટેલનો પ્રતિભાવ યોગ્ય છે.
ખુદને અદનો ગણતો હું દોષી ખુદનો,
કૈંક ટકોરેના જાગીયો હું દોષી ખુદનો.