વસવસો – પ્રીતમ લખલાણી

બાળપણમાં
ગામના ઝાંપામાં
બાળ ભેરુ સાથે
જેની ડાળે
દિવસભર હીંચકતો હતો
તે ઠૂંઠું વૃક્ષ…..
અને વાર તહેવારે
શ્રદ્ધા ભક્તિથી
સિંદૂર ચઢાવવા જતો હતો
તે બે ચાર પાળિયા
જો પાદરમાં
નજરે ન ચઢ્યા હોત તો ?
હું મારે નહીં પણ
કોઈ બીજા ગામે ગયો હતો
તે વસવસા સાથે
અમેરિકા પાછો ફરી ગયો હોત !


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous હજુ કોઈ સરવાણી – હરકિશન જોષી
એ રાત – જિતેન્દ્ર દેસાઈ Next »   

2 પ્રતિભાવો : વસવસો – પ્રીતમ લખલાણી

  1. Kalidas V. Patel { Vagosana } says:

    પ્રીતમભાઈ,
    વતનનો પ્રેમ હૈયે જાળવી રાખ્યો છે તે જાણી આનંદ થયો.વતનને જોઈને મનમાં એક કસક ઊઠે છે જે અમુલ્ય હોય છે તે તો જેના મનમાં ઊઠી હોય તે જ જાણે.
    કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }

  2. devina says:

    સરસ

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :