યુવાનો અને ગુનાખોરી – જાગૃતિ ફડિયા

[dc]રો[/dc]જ સવારે જાગીને ચા સાથે વર્તમાનપત્રની આપણને ટેવ પડી ગઈ છે. પણ આ વર્તમાનપત્રમાં આવતા સમાચારોનું ક્યારેય તમે વિશ્લેષણ કર્યું છે ? મોટા ભાગનાં સમાચારો ગુનાખોરીનાં જ હોય છે ખરું ને ? આ ગુનાખોરીનું પણ ધ્યાનથી નિરીક્ષણ કરીએ તો એમાં યુવાનોની સંડોવણી વધતી જતી દેખાય છે. મહદ અંશે આપણે છાપું વાંચીએ ત્યારે હેડલાઈનથી આગળ વધવાનો આપણને સમય જ હોતો નથી અને હોય તો એ સમાચારો જો આપણને કોઈક રીતે અસર કરતા હોય તો જ. અપહરણ, ખુના-મરકી, ચોરી-ચપાટી, લૂંટ-ફાટ વિગેરે સમાચારોના ઉંડાણમાં આપણે ભાગ્યે જ જઈએ છીએ અને બેધ્યાનપણે પાનાં ફેરવી દઈએ છીએ.

થનગનતી યુવાનીમાં કેટલીય શક્યતાઓને ઓપ આપી શકાય. તેમ છતાં યુવકો આ રસ્તે કેમ વળી જાય છે એ વિચાર માગી લે એવો પ્રશ્ન છે. તરૂણો હિંસા તરફ વળી ગયા હોય એવા અનેક કિસ્સાઓ આપણા દેશમાં જ નહીં પણ વિશ્વમાં સર્વત્ર જોવા મળે છે. કસાબનું ઉદાહરણ ટાંકવું અહીં અસ્થાને નહીં ગણાય. છતાં જો આપણે આપણા દેશની જ વાત કરીએ તો કદાચ હવે જીવનશૈલી જ એ પ્રકારની થઈ ગઈ છે. આર્થિક વિષમતા વધી ગઈ છે. મહેનત કર્યા વગર યુવકોને રાતોરાત માલામાલ થઈ જવું છે. વૈશ્વિકરણ, મુક્ત અર્થતંત્ર અને ટેકનોલોજીના વ્યાપના બીજા ઘણાં ફાયદા સાથે આ દૂષણો પણ ફાલ્યાં છે. માતા-પિતા તરુણોની નવી નવી માંગ પોષી શકતા નથી. ફેશનો જલદી જલદી બદલાય છે તે રીતે તેઓમાં વોર્ડરોબ બદલવા શક્ય નથી હોતા. ટેકનોલોજીની હરણફાળે નવા નવા ઉપકરણો ખડકાતાં હોય છે તે રીતે ઘડી ઘડી નવા મોબાઈલ, ટેબ્લેટ કે લેપટોપ તેમને માટે લાવી શકાતા નથી.

આમ, સૌથી ઉપલા આર્થિક સ્તરનાં વાલીઓને બાદ કરતા બાકી બધાં જ આમાં પીસાય છે. તો આજના જે બાળકો આ નથી સમજતા અને ગુનાઓ તરફ વળે છે એ શું આપણા ઉછેરની બેદરકારી છે કે બદલાતા સમયની નિશાની ? મિડિયા તેમને બહેકાવવામાં કેટલો ભાગ ભજવે છે ? સી.આઈ.ડી. જેવી ડિટેક્ટીવ સિરિયલો કે ચોરી લૂંટફાટ અને હિંસાથી લદાયેલી ફિલ્મો એમને ગુનાઓનું પ્લાનીંગ કરવામાં મદદ કરે છે ? તરુણોમાં નૈતિક પતનને રોકવા ક્યા પગલાં લેવા જોઈએ ? આવા તો ઢગલો પ્રશ્નો ઉદ્દભવે છે તો લખી મોકલશો આ વિષયમાં તમારા વિચારો ? છેલ્લી તારીખ છે : જાન્યુ 30, 2013.

[ તંત્રીનોંધ : પ્રિય વાચકમિત્રો, ‘વિચારવલોણું’ સામાયિકના નામથી આપણે પરિચિત છીએ. તેમાંના ઘણા જીવનપ્રેરક લેખો આપણે અહીં માણ્યા છે. આ સામાયિકનો એક વિભાગ છે ‘કાંકરીચાળો’. આ વિભાગ દ્વારા સાંપ્રત વિષય પર વાચકો પાસેથી લખાણો મંગાવવામાં આવે છે જે તેના પછીના અંકમાં મુખ્ય વિષય તરીકે પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે. તાજેતરના ‘વિચારવલોણું’ અંકમાં જે વિષય આપવામાં આવ્યો છે તે અહીં ઉપરોક્ત લેખમાં રજૂ કર્યો છે. આ વિષય પર આપ એક વાચક તરીકે આપનો પ્રતિભાવ અહીં ‘કોમેન્ટ બોક્સ’માં આપી શકો છો. 30 જાન્યુઆરી સુધી અપાયેલા પ્રતિભાવોમાંથી ચૂંટેલા પ્રતિભાવો આ સામાયિકના આગામી અંકમાં પ્રકાશિત કરવામાં આવશે. પરંતુ આપના પ્રતિભાવો ઓછામાં ઓછા બે-ત્રણ ફકરામાં હોવા જરૂરી છે. અત્યંત ટૂંકા પ્રતિભાવોને સામાયિકમાં સ્થાન આપી શકાય તેમ નથી. આપ આપનો પ્રતિભાવ અંગ્રેજી અથવા ગુજરાતીમાં આપી શકો છો. જો આપ આપનો પ્રતિભાવ ખાનગી રાખવા માગતા હોવ તો આપ તેને લેખ સ્વરૂપે જાગૃતિબેનને આ સરનામે jagrutifadia@gmail.com ઈ-મેઈલ કરી શકો છો. ]


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous સાર્થકતા – કલ્યાણી વ્યાસ
હકનો રોટલો – પોપટલાલ મંડલી Next »   

5 પ્રતિભાવો : યુવાનો અને ગુનાખોરી – જાગૃતિ ફડિયા

  1. Kalidas V. Patel { Vagosana } says:

    જાગ્રુતિબેન,
    શું યુવાનોને જ ગુનાખોરી સાથે જોડવા યોગ્ય છે ? ગુનાખોરી માત્ર યુવાનો જ કરેછે ? અબજો રુપિયાનાં કૌભાંડો કરતા ભ્રષ્ટ નેતાઓ ગુનેગાર નથી ? આપણને જે દેખાય છે તેના કરતાં જે નથી દેખાતી તે ગુનેગારી ઘણી મોટી અને દેશ – સમાજને વધુ અસરકર્તા હોય છે ! દા.ત કોઈ એકલદોકલ રાહદારીને અંધારાનો ગેરલાભ લઈને ધોલધપાટ કરીને પાકિટ પડાવી લઈને તેમાંના ૨૦૦-૫૦૦ રુપિયા લઈ લેવાની દેખાતી ગુનેગારી કરતાં બેન્કની એ.સી. ચેમ્બરમાં બેસીને કરોડો રુપિયાનાં કૌભાંડો કરવાં એ નાની ગુનેગારી છે ? તે ગુનેગાર શું યુવાન જ હોય છે ? તેના દુઃષ્પરિણામે સમાજ અને દેશને કેટલું નુકશાન થાય છે ? બેન્ક બંધ થતાં કેટલા બધાને અસર થાય છે ?
    ખરેખર તો “ગુનાખોરી” ની વ્યાખ્યા પણ સંદિગ્ધ છે આપણા દેશમાં ! ભૂખે મરતો કોઈ બેકાર ‘ રોટલી ચોર ‘ યુવાન વધુ ગુનેગાર કે લાખો કરોડોમાં આળોટતા હોવા છતાં કરોડો-અબજો ટન અનાજનું કૌભાંડ કરતા ભ્રષ્ટ નેતા વધુ ગુનેગાર ? વળી, આ રોટલી ચોર ને પોલીસ બીજા જ દિવસે પકડીને ખોખરો કરી નાખશે જ્યારે દેશને કરોડો-અબજોનો ચૂનો લગાડનાર ભ્રષ્ટ નેતાને કશું જ નહિ થાય ! અહી કોઈ નાના ચોરની તરફેણ કે બચાવ કરવાનો કોઈ ઉપક્રમ નથી પરંતુ જે દેખાય છે તેના કરતાં જે નથી દેખાતી એવી મોટી ચોરીઓ પરત્વે આપણું જે આંખમિંચાપણું { ભલેને અજાણ પણે પણ } કેટલું વધુ છે તે તરફ અંગુલિનિર્દેશ છે. શું આને ગુનેગારી ન કહેવાય ?
    ગુનેગારોના આંકડા તપાસશો તો માલુમ પડશે કે મોટા ભાગના ગુનેગારો યુવાની વટાવી ગયેલા જ જોવા મળશે ! હા! જે સહેલાઈથી પકડી લેવાતા { કે પકડાવી દેવાતા }ગુનેગારો જોવા મળે છે તે બહુધા યુવાન હોય છે પરંતુ તે માત્ર ‘હાથા’ જ હોય છે. મોટા ભાગના તો મજબૂર હોય છે.
    ગુનેગારી માટે સિનેમા, ટી.વી. ,ફેશન,મોબાઈલ વગેરેને દોષ દેવો સર્વથા અયોગ્ય છે. આ બધાં સાધનો ન હતાં ત્યારે ગુનેગારી ન હતી ? મુખ્ય કારણ તો છે બેકારી ! એક ભણેલા { skilled } યુવાનને યોગ્ય કામ ન મળે, અને સમાજનો માહોલ તેની પાસે ઘણીબધી અપેક્ષાઓ રાખે ત્યારે તે પોતાના મગજનું સંતુલન ગુમાવી ખોટા રસ્તે ચડે કે કોઈ ગુનેગારનો હાથો બને એવું સમ્ભવિત છે.
    બાકી જો દરેક યુવાનને યોગ્ય કામ અને વળતર મળી રહે તો તે શું કામ ગુનેગારીનો રાહ અપનાવે ? રાતોરાત પૈસાદાર થઈ જવા ગુનેગારી અપનાવતા યુવાનો હશે પરંતુ અપવાદ જેવા , ગણ્યા- ગાંઠ્યા.
    છેલ્લે એક અગત્યની વાત. આપણી યુવાનો પાસેની આડેધડ અપેક્ષાઓ પણ
    યુવાનોને ઘણીવાર અજાણપણે પણ ગુનાખોરી તરફ દોરે છે !નવાઈ લાગે છે ને ? પરંતુ સત્ય કથન છે. નોકરી ચડે હજુ મહિના પણ ન થયા હોય અને વાલી, સગાં-સબંધી તેની પાસે ફ્રીજ,ટી.વી.,ફ્લેટ અરે! ગાડીની પણ અપેક્ષા રાખતાં થઈ જાય છે! … પછી યુવાન ભટકી ન જાય તો શું થાય ?
    ટુંકમાં કહી શકાય કે યુવાનોને ગુનેગારી તરફ દોરી જતાં પરિબળો છેઃ બેકારી, સમાજનો માહોલ, આડેધડની અપેક્ષાઓ તથા યોગ્ય દિશા સૂચનનો અભાવ.
    કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }

  2. Hiral says:

    1) આર્થિક જરૂરિયાતો અને શોખ

    2 અંગત અને સામાજિક માનસિકતા

    3) અભાવ , તણાવ , અને ગુનો.

    પહેલા કોઈ પણ વસ્તુ ની ગુણવત્તા પર વધુ ભાર મુકાતો, હવે વસ્તુના પેકિંગ ને વધુ ન્યાય મળે છે.

    આ જ માનસિકતા માણસની ઓળખ કે સમાજમાં એનું સ્થાન નક્કી કરવામાં પણ થાય છે.

    યુવાનો જ કેમ, દરેક વર્ગને આ વાત વધતે ઓછે અંશે લાગુ પડે છે.

    ઘરની સ્ત્રીઓ પણ આમાં એટલી જ જવાબદાર છે. એ પછી ભણેલી હોય કે ના હોય, કોઈ વ્યવસાય સાથે સંકળાયેલી હોય કે ના હોય, મુલ્યો કરતા ભોગવિલાસ અને આડંબર વધતો જાય છે.

    આપણે વધુને વધુ મુડીવાદી બની રહ્યા છે પણ મુલ્યોને ગીરવે/નેવે મુકીને, અને એટલે વિષમ પરિસ્થિતિ સર્જાય જ ને?

    દેખાદેખી , આડંબર , સમાજ શું કહેશે? વગેરે માણસ ના મન પર એટલી હદે હાવી થઇ ગયું હોય છે કે જે ખરેખર મહેનત કરીને ઉચ્ચ મુલ્યોને વળગીને જીવે છે તેને સમાજ બોચિયો કે દુનિયાદારીના ભાન વગરનો સમજે છે.

    પણ ગુનો કરીને સ્ટાઈલમાં રહેતા, બ્રાન્ડેડ કપડા અને મોંઘી વસ્તુ વાપરતા લોકોનો જ સમાજમાં વટ પડે છે એવું જયારે બાળક જુવે છે ત્યારે અજાણપણે પણ પોતાની લીટી મોટી નહિ કરતા બીજાની લીટી કાપવા પ્રયત્ન કરે છે.

    આ વાત દરેક કાર્યક્ષેત્રમાં છે. એ પછી સાહિત્ય હોય, સરકારી નોકરી, શિક્ષક, અકાઉન્ટ , વેપાર, ઉદ્યોગ, ગૃહઉદ્યોગ, આઈટી , સાયન્ટીસ્ટ , પ્રોફેસર, વગેરે. કોઈ ટેવથી મજબુર છે તો કોઈને પોતાની રોજીરોટી માટે પણ કરવું પડે છે.

    કામ કરે તેની નહિ પણ કયું કામ કરે છે ને કેટલો પૈસો કમાય છે એ પ્રમાણે માણસનું મૂલ્યાંકન થાય છે. આમાં ભાગ્યેજ કોઈ અપવાદ હશે.


    મોટા ઘરની ટોળટપ્પા કરતી સ્ત્રિને વધુ માન પાન મળે છે (ભલે ને એનો વર દેવાળિયો કેમ ના હોય અથવા તો લાંચ લેતો હોય) પણ રોજ અપ-ડાઉન કરીને પણ ઘરમાં મદદરુપ થતી સ્ત્રી મજબૂર માં ખપે છે અને એટલે જ હજુ પણ સ્ત્રીભ્રૂણ હત્યા થાય જ છે. આવા તો ઘણાં ગુના છે. જે માત્ર યુવાનો જ નહિ, દરેક વર્ગના લોકો વધતે ઓછે અંશે કરે છે.

  3. કંઈ કેટલાયે આજના ભ્રષ્ટ,લાંચીયા,ખાઉધરા,ડાંડ નેતાઓ ઘણુખરુ યુવાનીના ગુંડા,મવાલી હોય છે તેવા સમાચારો વાચવા મળે છે.

  4. indiraben patel says:

    શ્રી જાગૃતિબેન,

    સમાજમાં ગુન્હો કરનારનો વર્ગ ઘણો મોટો છે. માત્ર યુવાનો જ ગુન્હા કરે છે એવું નથી. લગભગ દરેક ઉંમરના લોકો ગુન્હા કરે છે. મુગ્ધવયના લોકો પણ ગુન્હા કરે છે અને તેમના ગુન્હા મોટા પણ હોય છે. યુવાનોના ગુન્હા ક્યારેક જલદી પકડાઈ જાય છે કારણ કે તેમની બુદ્ધિની પરિપકવતાનું પ્રમાણ ઓછું હોય છે, સમાજના વડીલવર્ગનું ધ્યાન યુવાનો પ્રત્યે વધુ હોય છે. વડીલોને ભાવીપેઢીની ચિંતા હોય છે. આજના યુવાનોના ખભા ઉપર આવતીકાલના ભવિષ્યનો ભાર છે. યુવાનો જ સમાજનું ભવિષ્ય ઘડવાના છે.

    ગુન્હાખોરીનું શિક્ષણ સૌપ્રથમ ઘરમાંથી મળતું હોય છે. માતાપિતાની જીવનશૈલીનો પડઘો બાળકો ઉપર પડે છે. વધારે કમાણી કરીને સમાજમાં મોભો, માનનીય પદ મેળવવાની સ્પર્ધામાં જોતરાયેલાં માતાપિતાના જીવનની અસર બાળકો ઉપર પડે છે. આધુનિક ઉપકરણો – અદ્યતન મોબાઈલ ફોન અને છાશવારે પ્રગટ થતી નવી આવૃત્તિઓ – આઈપેડ, આઈટચ, લેપટોપ, વી-ગેઈમ, એક્સ-બોક્ષ, ટી.વી. ચેનલો, ફિલ્મો અને રોજ-બરોજ બદલાતી ફેશનોની અસર યુવાનો ઉપર ત્વરિત થાય છે. તે મેળવવા માટેની માતાપિતા કે પોતાની શક્તિનું માપ નાનું પડે ત્યારે ગુન્હાની શરૂઆત થાય છે.

    પરિશ્રમ, પ્રામાણિકતા, સાદગી અને સરળતાનું મહત્વ સમાજમાં ઘટતું જાય છે. જેની આડપેદાશ છે ગુન્હાખોરી… આ માટે આપણે નેતાઓ કે રાજકારણીઓને જ શા માટે જવાબદાર ગણીએ ? સમાજના લોકો સાથે સતત સંકળાયેલા અને સમાજના મોભી ગણાતા એવા અબજો રૂપિયાની ગોલમાલ કરતા ઉદ્યોગપતિઓ, ડૉક્ટરો, એન્જિનિયરો કે વકીલો પણ સમાજને નિમ્નસ્તરે લઈ જવામાં જવાબદાર છે જ. (અપવાસ સાથે.)

    શિક્ષિત અને અશિક્ષિત બેકારી પણ ગુન્હાખોરી માટે ભાગીદાર છે જ. પરિશ્રમ કરીને, જિંદગીના મૂલ્યવાનવર્ષો વાપરીને યુવાન જે આશાએ સમાજમાં પ્રવેશ કરે અને આંશિક સફળતા ન મળે ત્યારે તે ગુન્હા કરવા પ્રેરાય. ગુન્હાઓ અટકાવવા માટે કે ઓછા કરવા માટે શરૂઆતથી – નાનપણથી બાળકોમાં સ્વૈચ્છિક પ્રામાણિકતાના બીજ રોપવાં જોઈએ. પ્રત્યેક માબાપની ફરજ છે કે પોતાનું બાળક જીવનમાં આવતા સંજોગોમાં નિડરતાથી પોતાની નૈતિકતા જાળવીને જીવે. આ વાત અઘરી છે. પરંતુ સમાજમાં સારા ઉદાહરણો પણ છે જ. તેમનામાંથી પ્રેરણા લઈએ.

    લિ. ઈન્દિરાબેન પટેલ
    યુ.એસ.એ.

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :