ભવસાગર – મધુમતી મહેતા

[‘નવનીત સમર્પણ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

કોને તરવા છે ભવસાગર
અમે તો જાશું વહેતા રે
ઝાકળ, ઝંઝા, તેજ, તિમિરને,
એમ જ સહેતાં સહેતાં રે

કોશેટે પુરાઈ ગયા છે પકડી રેશમતંતુ રે
ફરક પડે શું એને સઘળા ભલે ગણે ભૈ જંતુ રે
આંખ ઊઘડશે પાંખ ઊઘડશે
કેશવ કેશવ કહેતાં રે
ઝાકળ, ઝંઝા, તેજ, તિમિરને
એમ જ સહેતાં સહેતાં રે

પતંગિયાને હોય ન માળા
કોયલને ના શાળા રે
ડૂબકી દે ગંગામાં તોયે
રહે કાગજી કાળા રે
નામ ઉછીનાં શાને માટે
રહેશું મધુમતી મહેતા રે
ઝાકળ, ઝંઝા, તેજ, તિમિરને
એમ જ સહેતાં સહેતાં રે


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous મોહન મળિયા – પુષ્પા વ્યાસ
એ કાપ્યો છે….!! – નવનીત પટેલ Next »   

2 પ્રતિભાવો : ભવસાગર – મધુમતી મહેતા

  1. gita kansara says:

    ભવસાગર દ્વ્રશ્તિબિન્દુમાથેી તેનો ભાવાર્થ ખરેખર માનવ સમાજ્નો ભવસાગર પાર કરશે.
    સુન્દર પધ્યરચના.

  2. Kalidas V. Patel { Vagosana } says:

    મધુમતીબેન,
    તૃષ્ણા { અપેક્ષા } જ દુઃખનું મૂળ છે સમજાવતુ કાવ્ય ગમ્યું. ઇચ્છીએ કે ” મધુમતી મહેતા ” નામ ગુંજતું રહે, ગાજતું રહે !
    કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :