ખુમારી – સુલોચના ભણશાલી

[ સત્યઘટના : ‘અખંડ આનંદ’ ડિસેમ્બર-2012માંથી સાભાર.]

[dc]બ[/dc]પોરે બાર-સાડાબાર વાગ્યે ડોરબેલ રણકી. દરવાજો ખોલી જોયું તો એક 13-14 વર્ષનો કિશોર, મેં પ્રશ્નાર્થ કર્યો તો કહે, ‘આન્ટી, કુરિયર.’ અત્યાર સુધી લગભગ 24-25 વરસના યુવકો કુરિયર બોય તરીકે આવતા એટલે જરા નવાઈ લાગી ને સવાલ કર્યો, ‘બેટા, તું આટલો નાનો ને આવી નોકરી મળી ગઈ ?’ તેની તેજસ્વી આંખો ને માસુમ ચહેરો જોઈ પ્રસન્નતા અનુભવી.
તે કહે, ‘હા….. આન્ટી, એક અઠવાડિયાથી આ ‘સર્વિસ’ મળી છે.’ ખૂબ ખુશ દેખાતો હતો એ.

તેણે લાવેલું મોટું પેકેટ લઈ દરવાજો બંધ કરવા લાગી તો ખૂબ શાલીનતાથી કહે, ‘આન્ટી, પાણી મળશે ?’ સામાન્ય રીતે હું આવા સમયે એકલી હોઉં ત્યારે દરવાજો ન ખોલું ને પાણી પણ ન આપું. (વર્તમાન સમયાનુસાર ડર લાગે એટલે) પણ આ છોકરાની નિર્દોષતા ને તેજસ્વી આંખોએ મને વિવશ કરી મૂકી, મેં કહ્યું : ‘ચોક્કસ, ઊભો રહે, લાવું.’ ઘરમાં જઈ એક લોટો પાણી ભરીને લાવી. તેણે ખૂબ સંતોષપૂર્વક પીધું અને પછી કહે, ‘આન્ટી, હું મારો ડબ્બો અહીં બેસીને ખાઉં ?’
મેં સહજતાથી કહ્યું : ‘ખા, જરૂર ખા.’

તેણે તેની બૅગમાંથી એક પ્લાસ્ટિક કાઢી જમીન પર પાથર્યું ને પોતે સાથે લાવેલ સ્ટીલનો ડબ્બો કાઢી ખોલ્યો. મેં પણ જિજ્ઞાસાથી તે જોવા માંડ્યું તો માત્ર ભાત જ હતો. તેણે એક નાની પડીકી કાઢી, જેમાં લાલ મરચાની ચટણી જેવું કાંઈક હતું, તેમાંથી થોડી ચટણી ડબ્બાના ઢાંકણા પર કાઢી, બાકી પડીકી બંધ કરીને ભાત ખાવા લાગ્યો. દાળ-શાક-રોટલી કંઈ જ ન હતું છતાં તે ખૂબ શાંતિથી ને સંતોષથી ખાતો હતો. હું ઘરમાં જઈ વાટકો ભરી છાશ લઈ આવી ને તેને આપી. પણ તેણે ખૂબ સરળતાથી ના પાડી. ખૂબ આગ્રહ કર્યો ત્યારે પીધી. પછી બાકી રહેલા ભાતનો ડબ્બો બંધ કરી, પાણી પીધું.

મારાથી પૂછ્યા વિના ન રહેવાયું કે : ‘આટલો ભાત કેમ ન ખાધો ?’
કહે : ‘સવારે માત્ર ચા પીને નીકળેલો એટલે ભૂખ લાગી હતી તેથી માએ આપેલ ભાત ખાઈ લીધો. બીજો વધેલો ભાત 4-5 વાગ્યે ક્યાંક જગ્યા મળશે ત્યાં ખાઈ લઈશ, જેથી રાત્રે આઠ વાગ્યા સુધી નિરાંત.’
મેં પૂછ્યું : ‘તું આટલી નાની વયે કેમ ભણવાને બદલે કામે લાગી ગયો છે ?’ મનમાં થયું, જરૂર કાંઈક મજબૂરી હશે.
ત્યારે તેણે કહ્યું : ‘ઘરમાં હું ને મારી મા બે જ છીએ. આંધ્રથી આવીને અહીંયાં રહીએ છીએ. બીજું કોઈ નથી. મા કોઈનાં ઘરકામ કરે છે અને હું આ જૉબ કરું છું. પણ આન્ટી, હું ભણું પણ છું. નાઈટ સ્કૂલમાં. રાત્રે 9 થી 11 વાગ્યા લગી. સવારે 8:30 વાગ્યે આ જોબ પર આવી જઉં; રાત્રે 8 વાગ્યે ઘરે પહોંચી, જમીને રાત્રે નવ વાગ્યે સ્કૂલમાં. હાલમાં હું નવમી કક્ષામાં ભણું છું. ગયા વર્ષે 74% માર્ક્સ મેળવેલા. આ વરસે વધુ મેળવીશ. ખૂબ ખૂબ ભણીશ. મારી માને સુખી કરીશ. આપ મને એવા આશીર્વાદ આપો.’ તેની ધગશ, સૌમ્યતા જોઈ મસ્તક નમી પડ્યું, કારણ તેના મોં પર જરાય દુઃખ લાચારી નહીં, પણ ખુમારી હતી.

આખો પ્રસંગ ખૂબ જ નાનો છતાં હૃદયને સ્પર્શી ગયો કે આપણા જેવાં કુટુંબમાં શાક-ભાવતું ન હોય તોય ખાનાર વ્યક્તિ તરત દુઃખી થઈ જતી હોય છે. ત્યારે આ બાળકમાં સંજોગના સહર્ષ સ્વીકાર સાથે ખુમારી જોઈ મન આનંદિત થઈ ગયું, પ્રભુને મનોમન પ્રાર્થના થઈ ગઈ- એ બાળકને ખૂબ સુખ પ્રગતિ આપજે.


· Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous આજના વાલીનો પુત્રપ્રેમ – કર્દમ ર. મોદી
મારા પોતાના જ પ્રશ્નો છે એટલે મને મૂંઝવે છે – ભૂપત વડોદરિયા Next »   

11 પ્રતિભાવો : ખુમારી – સુલોચના ભણશાલી

  1. gita kansara says:

    અતિ ઉત્તમ પ્રેરનાદાઈ લેખ્.આવા વિરલાને સલામ કરવાનુ મન થાય્.
    લેખિકાબેનને ધન્યવાદ્.

  2. jitu J L says:

    that was short & sweet ! thank you .

  3. Kalidas V. Patel { Vagosana } says:

    સુલોચનાબેન,
    સલામ એ ખુમારીવાળા કિશોરને ! ગરીબીને કોટે વળગાડીને રોદણાં રોતા રોતા ફરવાને બદલે એ જ ગરીબીને ગમે તે રસ્તે પુરુષાર્થ કરી ફેડવાની હોય.
    કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }

  4. Paras Detroja says:

    Khub j preranadayi lekh. While we’ve got so many comforts, we should make most of it ..

  5. Chintan Oza says:

    ગમેતેવી વિપરીત પરિસ્થિતીને પણ પુરૂષાર્થ દ્વારા કેવી રીતે પડકારી શકાય છે તે વાત આપણને આ કિશોરમાં દેખાય છે. સો-સો સલામ આ ખુમારીથી તરબતર કિશોરને કે જેની એકએક વાતમાં વિશ્વાસ અને સમયથી લડી લેવાની તૈયારી દેખાય છે. ખુબજ સરસ લેખ.

  6. RAJAN says:

    ખુબ જ પ્રેરણાદાયી લેખ છે. બહુ સરસ

  7. કોમ્પ્યુટર જીનીયસ બીલ ગેટસના વિચારને પોતાના જીવનમા ચર્રીતાર્થ કરવાના આ કિશોરના મક્કમ નીર્ધારને સફળતા મળે એવિ ભદ્રભાવના સાથે લાખો સલામ !!!
    “IT’S NOT YOUR CHOICE, IF YOU BORN POOR,
    BUT IF YOU DIE POOR, THAT’S YOUR CHOICE”

  8. mukeshpandya says:

    મોટા માણ્ સ સમાન પ્રેરના નાના માણ્ સ ન જિવન માથિ પાન મલિ શકે.

  9. SURESH RATHOD says:

    આઇ એમ પ્રઉડ ઓફ સુલોચનાબેન ભનસાલિ

  10. Bachubhai says:

    Nice thought

  11. Arvind Patel says:

    સંજોગો માણસને ઘડે છે. આવું નાનું બાળક જે પ્રેમ પામવાની ઉંમરે કામ માં લાગી જવું પડે અને તે પણ અતિશય જવાબદારી ભરી રીતે !! પરંતુ ઉપર વાળો છે. સાચી રીતે માનસ જીવે તો તેને સાથ આપવા વાળા મળી જ રહેશે. વિપરીત પરિસ્થિતિ માં ધીરજ રાખવી અઘરી છે પરંતુ સંજોગો વ્યક્તિ ને ખુબ શીખવી જાયછે.

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :

       

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.