હવે – અનિલ ચાવડા

[‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

ઊંઘ આવે ક્યાંથી બાળકનેય બીછાને હવે ?
વારતા એકેય આવડતી નથી બાને હવે.

એ પ્રભાતી બાળપણ, યૌવનની તપતી એ પળો,
યાદ આવે સાંજના આ વૃદ્ધ તડકાને હવે.

સૂર્યનું રણશિંગું ફૂંકાઈ ચૂક્યું છે ચોતરફ,
ચાલ, ડાહ્યો થઈ બુઝાવી નાખ દીવાને હવે.

ક્યાં હવામાં શિલ્પ કંડાર્યાનું તેં એને કહ્યું !
સ્હેજ પણ ધરતી ઉપર ગમતું ન પીંછાને હવે.

ચીસ મારી સાંભળીને પ્હાડ પણ ધ્રૂજી ઊઠ્યા,
કેમ પડઘાવું, નથી સમજાતું પડઘાને હવે.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

       

9 thoughts on “હવે – અનિલ ચાવડા”

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.