એકની એક દીકરી – ડૉ.આરતી જે. રાવલ

[‘ગુજરાત સમાચાર’ શતદલ પૂર્તિ માંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ સત્યઘટના મોકલવા બદલ આરતીબેનનો (વડોદરા) ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ સરનામે jaymanarti@gmail.com સંપર્ક કરી શકો છો.]

‘ભાભી, મારું નાહવા માટેનું પાણી ગરમ થઈ ગયું ?’ સુમને બૂમ પાડી.
‘હા સુમનબેન, બાથરૂમમાં મૂકી દીધું છે…’ મીરાંભાભી બોલ્યા. સુમન પારેખ પરિવારની લાડકી દીકરી હતી. ત્રણ ભાઈઓ વચ્ચે એક બહેન. પાંત્રીસ વર્ષની ઉંમર થઈ ગઈ હતી પરંતુ તેણે લગ્ન નહોતાં કર્યાં. લગ્ન ન કરવાનું કોઈ ખાસ કારણ નહોતું. સુમનનાં પિતા કહેતા, ‘મારે એકની એક દીકરી છે, કયાં વધારાની છે ? ભલેને ઘરે રહે…’ સુમનની માતાની લાગણીતો એથીયે વિશેષ હતી….

‘મારી દીકરી તો રાજકુંવરી જેવી છે, તેની પાસે કોઈ કામ તો કરાવાય જ નહિ. તેનાં માટેતો રાજકુંવર જેવો છોકરો આવશે…’ માતા-પિતાની સવિશેષ લાગણી અને પ્રેમનાં અતિરેકને કારણે સુમન ખૂબ સ્વછંદી, જીદ્દી તેમજ ગુસ્સાવાળી થઈ ગઈ હતી. સવારે નવ-સાડાનવ વાગ્યે ઊઠવાનું, ઊઠીને ચાતો તેના માટે તૈયાર જ હોય… બાથરૂમમાં ગરમ પાણી મૂકવાનું કામ, તેનાં બધાં જ કપડાં ધોવાનું કામ તો ભાભી કરે… મીરાંભાભી સૌથી મોટા ભાઈનાં પત્ની હતાં. ખૂબજ સુશીલ અને સારા સ્વભાવનાં, કયારેય કશું જ બોલતાં નહિ. બધું જ કામ કર્યે રાખતા.

સુમનને ગીતો સાંભળવાનો અત્યંત શોખ. સવારે ઊઠે ત્યારથી રેડિયો ચાલુ કરે તો સૂવે ત્યાં સુધી ઘરમાં રેડિયો ચાલુ જ હોય… મીરાંભાભીને એક ખૂબ સુંદર દીકરી હતી. લગભગ બે વર્ષની હતી. તેને સાચવવા સાથે સાથે તેમને ઘરનું બધું જ કામ કરવું પડતું. જોકે તેમનાં સાસુ મદદરૂપ થતાં પરંતુ દીકરી ઘણીવાર થોડાં તોફાન કરે તો મીરાંભાભી પરેશાન થઈ જતાં.. તેમને થતું કે રેડિયો સાંભળવા, મેક-અપ કરવા અને ગંજીફાનાં પતા રમવા સિવાય સુમનબેન થોડી મદદ કરે તો કેવું સારું ? પરંતુ, સુમન જેનું નામ… સળી ભાંગીને બે કટકા પણ ના કરે…

સુમન માટે છોકરા જોવાતા રહ્યા… કોઈ છોકરો કાળો હતો, તો કોઈ ઠીંગણો, કોઈની આંખો ખૂબ નાની હતી તો કોઈને ટાલ હતી (વાળ ઓછા હતા).. દેખાવમાં મધ્યમ અને ઠીંગણી એવી સુમન માટે કોઈ છોકરા બરાબર નહોતા(મતલબ કે, રાજકુમાર જેવા નહોતા…) આમને આમ કરતાં કરતાં સુમનની ઉંમર પિસ્તાલીસ વર્ષની થઈ ગઈ… હવે તો બીજવર અને એકથી બે સંતાનોનાં પિતાનાં માગાં આવતા… સુમનની માતા પોતાની દીકરી માટે રાજકુમારનાં સપનાં જોતાં જોતાં અવસાન પામ્યા.

હવે સુમનનાં પિતાને સુમનની ચિંતા થવા લાગી હતી. મીરાંભાભી તેમનાં સંસારમાં સુખી હતાં. તેઓ થોડાં વર્ષો સાથે રહ્યા બાદ અલગ ઘરમાં રહેવા લાગ્યા હતા. તેમની દીકરી ઘણી મોટી થઈ ગઈ હતી. મીરાંભાભીને હવે સુમન માટે કોઈપણ પ્રકારની લાગણી રહી નહોતી. એવામાં એક દિવસ, તેમનાં સસરાનો ફોન આવ્યો કે સુમનનાં કોર્ટ મેરેજ કર્યા છે. “છોકરો” પંચાવન વર્ષનો હતો. ઠીંગણો, કાળો, સફેદ વાળમાં ડાઈ લગાડેલો, મોટા જાડા ચશ્માવાળો પંચાવન વર્ષનો રાજકુમાર… સુમન માટે આખરે આવ્યો હતો….

લગ્નનાં બે વર્ષ બાદ, સુમન મીરાંભાભીને મળવા આવી ત્યારે ખૂબ પાતળી થઈ ગઈ હતી. સુમનનાં પિતા મૃત્યુને ભેટયા હતા. તેનો રાજકુમાર ખૂબ મોટા ફ્રોડમાં ફસાયો હતો. અત્યારે અંડરગ્રાઉન્ડ થઈ ગયો હતો. અત્યારે સુમનને ઘરનું બધું જ કામ કરવું પડતું હતું તેમજ ઘરનું પુરું કરવા કમાવા માટે સીવણ પણ કરવું પડતું હતું. આંખમાં અશ્રુધારા સાથે સુમન તેની ભાભીને પૂછી રહી હતી…

“હે ભાભી, ભગવાને મારા કયા પાપની સજા કરી ?”
.

તંત્રી નોંધ : આ સત્યઘટના સાથે અન્ય એક બાબત પણ આજના સમયમાં નોંધવા જેવી છે કે ઉચ્ચ અભ્યાસ કે પછી પોતાના આર્થિક સ્તરને ધ્યાનમાં લઈને કેવળ બુદ્ધિથી વિચારતી આજની યુવતીઓ લગ્ન માટે હકીકતમાં રાજકુમારની જ અપેક્ષાઓ રાખતી હોય છે ! કંઈ કેટલાય અપરણિતો અમુક ઉંમર પછી પસ્તાતા હોય છે કે ઈશ્વરે એમને આવી સજા કેમ કરી ? જો કે આ માટે ક્યારેક માતા-પિતા પણ જવાબદાર હોય છે. લગ્ન માટે સામાન્ય અપેક્ષાઓ હોય તે વાજબી છે પરંતુ ઉચ્ચ અપેક્ષાઓને પકડી રાખવામાં ક્યારેક સુમન જેવી હાલત થઈ જતી છે. બુદ્ધિમાન લોકોએ એટલું તો વિચારવું રહ્યું કે લગ્નજીવન એક લાંબી સફર છે અને એકબીજા સાથે ભળી ગયા બાદ ધીમે ધીમે જીવનમાં બધું જ પ્રાપ્ત થતું રહેતું હોય છે.


· Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous ડિયર ડુગ્ગુ – રંજન રાજેશ
હસ્તમેળાપથી હ્રદયમેળાપ સુધી…. (ભાગ-૩) – અરવિંદ પટેલ Next »   

13 પ્રતિભાવો : એકની એક દીકરી – ડૉ.આરતી જે. રાવલ

  1. Parthvi says:

    Very nice…

  2. Mamtora Raxa says:

    ખૂબ જ સરસ વાર્તા. આવી અનેક સુમન આપણા સમાજમા હોય છે, જેને સંતોષ થાય તેવુ યોગ્ય પાત્ર ક્યારેય મળતુ નથી.

  3. ખાસકરીને કુંવારકાના માતા-પિતાને પ્રેરક બને એવી, સચોટ ટુંકી સુંદર સત્યઘટના !!!

  4. Rupal says:

    very nice true story.

  5. Vijay says:

    These are spoiled kids. This is perfect representation of hidden desire of short sighted parents. These parents are parasites for their own kids.

    Vijay

  6. dayaram says:

    વેર્ય ને

  7. Navin Rupani says:

    ખૂબ જ સરસ વાર્તા. આવી અનેક સુમન આપણા સમાજમા હોય છે, જેને સંતોષ થાય તેવુ યોગ્ય પાત્ર ક્યારેય મળતુ નથી.

  8. Nitin says:

    આરતીબેન, આપનો સમાજજીવનમાં પ્રવર્તતી સત્ય ઘટના ઉપરનો લેખ ગમ્યો.
    સમાજમાં આ પ્રકારના અનેક દાખલાઓ જોવા મળે છે તો સાથે સાથે કજોડાઓ પણ જોવા મળે છે. મારી દ્રષ્ટિએ મધ્યમ માર્ગ ઉત્તમ છે. આજના યુગમાં પણ ઘણા સમાજોમાં નાની ઉંમરમાં લગ્ન થતા હોય છે જે આગળ જતાં અનેક સમસ્યાઓનું કારણ બનતાં હોય છે તો સાથે સાથે યોગ્ય સમયે યોગ્ય પાત્ર સાથે લગ્ન સબંધમાં ના બંધાવાથી પણ અનેક સમસ્યાઓ ઉદ્દભવતી હોય છે. બાળકોમાં યોગ્ય કેળવણીનો અભાવ લાંબા ગાળે અનેક સમસ્યાઓ લઈને આવે છે જેનો કોઈ ઉપાય મળી શક્તો નથી. બે પાત્રો વચ્ચે યોગ્ય સમજણ અને સમાન વિચાસરણી ઉપર ગોઠવાતા લગ્નો આજે પણ આદર્શ બની શકે છે જેમાં શંકાને કોઈ સ્થાન નથી. શારિરિક કજોડા કદાચ ચાલી જાય પણ માનસિક વિચારસરણીના કજોડા લગ્નજીવનમાં બાધારૂપ બનતા હોય છે.

  9. NISHU says:

    ખુબ જ સ્રરસ અને સત્ય હકેીકત

  10. p j paandya says:

    માતે તો વહાલનો દરિયો કિધો ચ્હે

  11. Suresh Jariwala says:

    Who is responsible? Suman?
    I feel her parents, brother and bhabhi are equally responsible. When she was a small kid, they could have given her good sanskar and train her.
    It is futile to blame it on karma or fate.

  12. Arvind Patel says:

    આપણી અસીમિત અપેક્ષઓ અને તેની સામે વાસ્તવિકતા !!! આ એક દ્વંધ છે દરેક માણસ ની જિંદગી માં. નવ યુવાનો માટે ખાસ !! આવતા દિવસો ની કલ્પનાઓ એટલી રૂપાળી હોય છે કે વાસ્તવિકતા દેખાતી જ નથી. માં- બાપ થોડા સમજણ વાળા હોય અને સાચું માર્ગ દર્શન અને શિખામણ આપી શકે તો સારી વાત છે. અહી જણાવેલ પ્રસંગ મુજબ ઘણી જગ્યા એ આવું જ બનતું હોય છે. પાણી પહેલા પાળ બાંધવી સારી.

  13. KANAIYALAL A PATEL says:

    Perfect Story

    Father & Mother Responsible.

    + – = LIFE

    ENJOY THE LIFE .

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :

       

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.