ક્યાં ગયા એ દિવસો !! – સુશાંત ધામેચા

[ રીડગુજરાતીને આ કૃતિ મોકલવા બદલ સુશાંતભાઈનો (આણંદ) ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ નંબર પર +91 99749 00422 અથવા આ સરનામે sushantdhamecha21@gmail.com સંપર્ક કરી શકો છો.]

street (640x480)અત્યારે જયારે વેકેશનનો માહોલ જામી ગયો છે ત્યારે મનમા વિચાર આવે છે કે ‘ક્યાં ગયા એ દિવસો !!’ એક પાંજરામાં પુરાયેલ પંખી જયારે બહાર નીકળે ત્યારે એ જેટલું પ્રફુલ્લિત થતું હોય છે, તેટલો જ એક વિદ્યાર્થી શાળારૂપી પાંજરામાંથી પરીક્ષા આપી છુટ્યા બાદ અનુભવે છે. જ્યારથી પરીક્ષા ચાલુ થાય ત્યારથી વેકેશન પડવાની તારીખના દિવસોની ઊંધી ગણતરી શરૂ થઇ જાય છે.

દરેક વિદ્યાર્થી પોતાના માતા-પિતા સાથે વેકેશનમાં અલગ અલગ માંગણીઓ કરતા હોય છે. કોઈ ફરવા જવાની, કોઈ વિડીયોગેમની, કોઈ સાયકલની. અત્યારે પણ વેકેશનમાં માંગણીઓ તો થતી જ હોય છે, પણ તે માંગણીમાં વસ્તુઓ બદલાઈ ગઈ છે. પહેલા વિડીયોગેમ માંગતા હતા જયારે અત્યારે પ્લેસ્ટેશનની માંગણી કરતા થયા છે. વેકેશનમાં મામાના ઘરે જવાના બદલે તેનું સ્થાન આજે હિલસ્ટશન અને પ્રવાસન સ્થળોએ લીધું છે. આજથી લગભગ ૧૫ વર્ષ એટલે કે અમારા વખતના વેકેશનની વાત કરું તો, વેકેશન એટલે મામાના ઘરે જઈ જલસા કરવાના, ત્યાં નવા ભાઈબંધો સાથે રમવાનું, ખાઈ-પીને ફરવાનું.

અત્યારના વિદ્યાર્થીઓ ને વેકેશન માણતા જોઉં તો તરત જ મનમાં વિચાર આવે છે કે જો આ લોકો આજથી ૧૫ વર્ષ પહેલાના વેકેશનમાં હોત તો શું સ્થિતિ હોત ? મને પોતાને એમ થાય છે કે મારે ભગવાનનો (અને મારા માતા–પિતાનો પણ) આભાર માનવો જોઈએ કે મને ૧૫ વર્ષ પહેલા વેકેશન ભોગવવાનો લાભ આપ્યો. એ વખતે કોઈ આટલી સુખ સુવિધા હતી નહિ, તેથી રમતો પણ એવી જ રમાતી. એમાં પણ લખોટીઓ નું આગવું સ્થાન હતું. ભર બપોરે ૩ વાગ્યાના તડકામાં પણ ચાલીઓમાં છોકરાઓ અને છોકરીઓ (હા, છોકરીઓ પણ રમતી હતી.) લખોટીઓના દાવની મજા માણતા હતા. લખોટીઓ તો તે વખતની સૌથી લોકપ્રિય રમત હતી. એમાં પણ જેની પાસે લખોટીઓ સૌથી વધારે હોય તેનું તો તે રમતના જગતમાં મોટું નામ ગણાતું. આવી જ રીતે ગિલ્લીડંડા પણ એટલા જ લોકપ્રિય હતા. મહત્વની વાત તો એ હતી કે આ બધી રમતો ફરજીયાતપણે માટીમાં જ રમાતી. (તે વખતે માટી થી કોઈ ને એલેરજી કે ઇન્ફેક્સેન થતું નહતું કે તડકાની લુ પણ લાગતી નહતી !)

આ રમતો ઉપરાંત ઘરમાં પણ મનોરંજન માટે મોબાઇલ કે લેપટોપ કઈ આટલા હાથવગા નહતા. તેથી ચેનલ ઉપર જે ફિલ્મ બતાવવમાં આવે તે જ જોવી પડતી. (સાલુ તે વખતે તેમાં પણ ખુબ રસ પડતો !) અમારા ઘરે એ વખતે છાપું (પેપર) આવતું નહોતું, તેથી બીજાના ઘરે જઈ, કઈ ચેનલ ઉપર, કેટલા વાગે, કઈ ફિલ્મ આવવાની છે તેનું લીસ્ટ બનાવી લાવતા અને યાદ રાખીને જોતા પણ ખરા. (અત્યારે મોબાઈલ અને લેપટોપ માં ૨૦ થી ૨૫ મનગમતી ફિલ્મો હોય તો પણ જોવા નો સમય નથી.)

આ બધાથી વિશેષ, જયારે અમારી ચાલી માં કોઈનું મકાનનું કામ ચાલુ હોય ત્યારે અમારે જલસા થઇ જતા. (આવો શબ્દપ્રયોગ એટલા માટે વાપર્યો કેમકે હવે રેતી વિષે જે લખું છુ તે લખતા જ મારા મનમાં રોમાંચ ઉઠી જાય છે.) કોઈનું ઘર બનતું હોય એટલે રેતી આવે, અને એ આવે એટલે અમારો બગીચો આયો હોય એવું લાગે ! સાંજે ઠંડક થાય એટલે રેતીના ઢગલા મા ખાડો કરી, ખુરશી બનાવી તેમાં જ બેસતા, રમતા, વળી તે જ રેતીમાં હાથ ખુપી રમત રમતા, ઘર બનાવતા. અત્યારે જયારે જયારે ચાલીમાં રેતી આવે ત્યારે જૂના દિવસો યાદ આવી જાય છે, પણ અત્યાર ના અમારી ચાલીના એક પણ છોકરાઓને એમાં રમતા હું જોતો નથી. ત્યારે મનમાં સવાલ આવે છે કે ‘ક્યાં ગયા એ દિવસો !!’

વેકેશન તો ત્યારે પણ હતા અને આજે પણ છે, બસ નથી, તો એ માટી…. એ રમતો……………


Email This Article Email This Article · Print This Article Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati

  « Previous ઘડિયાળના ટકોરા – રક્ષા મામતોરા
નિવૃત્તિ – શૈલી પરીખ શાહ Next »   

26 પ્રતિભાવો : ક્યાં ગયા એ દિવસો !! – સુશાંત ધામેચા

  1. sandip says:

    અદભુત ………….

  2. harish parmar says:

    ખુબ સરસ લેખ છે

  3. tapan says:

    ઈ દિવ્સઓ જ બઔ જોરદાર હતા…

    તમારો આભાર જુના દિવ્સો યાદ કરાવ્યા ઇ માટે.

  4. Prashant Makvana says:

    Superb essay with reality of Today’s Situation. Wonderful Representation. Amazing. thank You So Much.

  5. Mitesh Ahir says:

    હા કયાંક રેતીના ઢગલા તો થાય છે પણ રમવાવાળા નથી હોતા… કયાંક રમવાવાળા આવીએ ચડે તોય રેતીમાં કયા કોય રમવા દયે છે!
    ખરે ખરે મને પણ બચપણ યાદ કરાવી દીધું હો.. ખુબ સરસ પ્રયાસ

  6. ketki desai says:

    tushar shukla na lekh mathi prerna lidhi lage che. aaj shabdo ane biju ghanu hatu aa lekhma je kadach ek, be ne sada tran ni column ma hato.
    ketki desai

    • sushant says:

      Ketki, first of all thanx for reading article. This article is written by me and situations, incidence are actual. I’ve write in article what I feeling today.
      Yoy may read my another article ‘ Jivan Ni Bhumiti ‘ if u want.

    • Sushant Dhamecha says:

      First of all, thanx for reading my article. This article is written me. The situations and incidences written in, are my personal.
      thanx for reading.

  7. Milan Shah says:

    very inline with my feelings and thoughts … nice short fact showing article.

  8. pragnesh prajapati says:

    ‘જાને કહા ગયે વો દિન’ ખૂબજ સુંદર લેખ. બાળપણ એ તો બાળપણ જ છે. એ વખતે બધુ નેચરલ હતુ. અત્યારે તો બધુ આર્ટીફિશિયલ થઇ ગ્યુ. ગરમી વળી શાની હે?

  9. Mahendra Mavani says:

    I could see someone, who was at your current age about 15 year, writing the similar article about your games in those days. Change is inevitable and you just can’t ignore it. We must stop the dual view of wishing to make your kids techno-smart and also see them doing everything you did. Take a pause here and think about it one more time.. if your next generation keeps doing everything you did, and this goes on and on, how would we evolve? Then why are singing the same old song of, “only the old is gold”. I strongly believe it is the matter of changing our own view and opinion. Why aren’t we learning to see positives of this change? What you didn’t know as a kid, your son/daughter knows it today. That’s change.. That is development.. Learn to welcome it.

    I understand the other side of the coin too. But that argument applied equally to your old games as well (ask your parents who shared same feeling that you have today). Even looking from the other angle, it is not about a specific kind of game, it is about fun and joy. You got it from your game and let your kid enjoy it too.. of course, there way.

    lastly my closing remarks. If this world adopts the theory, “my way is the only way”, then nothing will ever change here. If you don’t dare to welcome change and challenges it comes with, you don’t deserve to grow and improve. Remember, finding new land inherently implies having courage to leave the shore in the first place.

    • jignisha patel says:

      હુ તમારી વાત સાથે સહમત છું. પરિવર્તન સંસાર નો નિયમ છે.મને પણ વાર્તા તો બહુ ગમી, મારુ બાળપણ યાદઆવિ ગયુ. પણ સમય તો આગળ વધ્યા જ કરશે અને તેની સાથે-સાથે આપને પણ ચાલવુ પડશે.

    • Sushant Dhamecha says:

      Sir, I m also agreed with u, but its my personal view that v should remind our child about field games. Even my son is playing games on mobile and tab @ the age of 2.5yr. However I force him to play in sand @ garden, he enjoyed it most rather than mobile games.

  10. Mamta says:

    I am 43 years old and I agree with Mahendra bhai’s point of view. We are saying that back then we used to play out in hot summer but if we compare the temperature data then we will realize that it was 15 to 20 degree lower then what it is today.
    I have seen some grand parents complaining that we did not had all the things that kids have today but at that time they forget that their grand parents did not had anything that they are enjoying today.

  11. Tejendra Gohil says:

    મામાનુ ઘર કેટલે? દિવો બળે એતટલે
    મામાના ઘરે તો હજી દિવો બલળે છે બસ ભાણા ભાઈ ની રાહ જોવાય છે.

  12. Pranali Desai says:

    Nicely written. Reminded me of my childhood back in India. Those were some days. I am a woman and as a girl I used to play marbles (લખોટીઓ) with the boys in my neighborhood. I even played cricket with the boys at that time.

    But change is inevitable. Change is very important for growth. Yes, we do miss those days but that was 20-30 years ago. We at least had TVs at home and were able to watch movies on cable. When our parents were kids, they did not even have that. In the same way, our children have a different idea of fun and entertainment. Every generation is different and we should let them enjoy their childhood.

    Technology is important in today’s world, but at the same time, physical activity is also as important. Let your kids play outside, show them the old games you used to play. Trust me, they will be amazed and might even want to play those games. Doesn’t matter what games/sports they play, exposure to sun is very important and physical activity serves as exercise. Double benefit.

    Still, ‘mamanu ghar ketle, divo bale etle’ yaad chhe.

  13. pragnya bhatt says:

    આજે પરિવાર વિભાજીત થતા ચાલ્યા ,હું અને મારું કુટુંબ અમે બે અને અમારા બે –કાકાદાદા ના મામા ફોઈ ના દીકરા દીકરીઓ સાથે મળીને વેકેશન નો આનદ માનતા તા તે વાત જ ભૂતકાળ બની ગઈ.બાળકોમાં મારું તારું ની ભાવના બચપનથી જ ઘર કરી જાય છે. રમતોમાં પણ ખુલ્લી હવા મળે હાથ પગ ને કસરત મળે તેવી રમતો જ લુપ્ત થઇ ગઈ હવે તો કોમ્પ્યુટર વિડીયો ગેઈમ ટીવી વગેરે માં જ બાળકો રચ્યાપચ્યા રહે છે.બુધ્ધિ નો આંક જરૂર ખુબ ઉચો ગયો છે અને હજુ વધુ જશે પણ લાગણીનો આંક નીચો જતો રહ્યો છે સતત અને —-આપણે ક્યાં જઈ રહ્યા છીએ.બાળક પ્રકૃતિથી સાવ વિમુખ થઈ રહ્યું છે.સુશાંત ભાઈ તમે ખુબ નાજુક વાત ઉઠાવી છે.આપણે માણ્યું તેવું વેકેશન હવે ની પેઢી પાસે ક્યારેય નહીજ આવે.

  14. gita kansara says:

    લેખ વાચ્હેી બચપનના દિવસો યાદ આવેી ગયા.ભુતકાલના સમ્સ્મરનો વાગોલવા રહ્યા.

  15. કવિ કલાપિએ લખ્યુ ચ્હે વ્હલિ બાબા માનુ તેનુ સ્મરન કરવુ તેય ચ્હે એક લ્હવો

  16. mona liya. says:

    Sav sachi vat.
    Sral ane schot rjuaat.

  17. Animesh says:

    Really worth reading. Recollected those vacations spend playing those games and time spend at mana gher.

  18. Arvind Patel says:

    પરિવર્તન એ સૃષ્ટી નો નિયમ છે. ગમે કે ના ગમે પરિવર્તન સ્વીકારવું જ રહ્યું. બદલાતા વખત માં જે ગમે તેમાં માં પરોવવું અને તેમાં થી આનંદ મેળવવો. ભૂતકાળ ફંફોસી ને તો ફક્ત દુઃખનો જ અનુભાબ થશે. બાળપણ ગમે છે, પણ આપણે મોટા થવાના છીએ. સમય પસાર થતા તે મુજબ ગોઠવાતા આવડી જાય તો આનંદ. આ દરેક ના જીવન ની વાત છે.

  19. prakash says:

    Bahu saras Sushant bhai…bachpan yaad avi gyu..hju pan Ava koi lekh hoy tamari pase to jarur thi share karjo

  20. Keyur says:

    કોઇ લૌટા દે મેરે બીતે હુએ દિન – બીતે હુએ દિન વો મેરે પ્યારે પલછિન

    વાહ વાહ – યાદ આ ગયા મુજકો ગુઝરા ઝમાના. આવો લેખ તુષારભાઈએ લખ્યો હોઈ તો ભલેન લખ્યો. બાળપણ ઘણા લોકોનુ સરખુ ગયુ હશે.

    In todays world when kids have virtual friends who always dream digital and “Likes” in digital way, challenge to them would be to meet people in real world. I understand that changes are needed for evolution – but not all evolutions are revolutions. Some evolutions have back fired also. Everything is good in balance.

    આજના ડિજીટલ યુગે બાળકોને પાન્ગળા કરી દીધા છે. હાથ પગ ના ચલાવતા હવે તેઓ માત્ર આન્ગીઓ ચાલાવે છે.

આપનો પ્રતિભાવ :

Name : (required)
Email : (required)
Website : (optional)
Comment :