Archive for 2019

શું આપણે ખરેખર સારા છીએ? – સંધ્યા દૈયા

આપણે એવુ ઇચ્છતા હોઇએ છીએ કે આપણે સારા દેખાઇએ અને આપણુ બધે સારુ લાગે. તમે પણ ઇચ્છતા હશોને, ઇચ્છો છો ને? જો હા,તો ચાલો આપણે જોઇએ કે શું આપણે ખરેખર સારા છીએ? મારા મત મુજબ આ દુનિયામા ચાર પ્રકારના લોકો હોય છે..

એક શબ્દ ઘાયલ કરે, એક શબ્દ તારે.. – મનિષા રાઠોડ

ADIT આણંદમાં મિકેનિકલ એન્જિનિઅરિંગ વિભાગના આસિસ્ટંટ પ્રોફેસર મનિષાબેન રાઠોડની રીડગુજરાતી પર આ પ્રથમ રચના છે. તેમનું સ્વાગત અને તેમની કલમને અનેક શુભેચ્છાઓ.

શુભેચ્છા – ચિરાગ કે. બક્ષી

“હવે આપણે સ્મશાનયાત્રા શરૂ કરીશું?” વત્સલકાકાએ ધીમા પણ મક્કમ વિનંતીસભર અવાજે બધાંને સંબોધીને કહ્યું. ચિંતનનાં મમ્મી રક્ષાબહેન દિગંતભાઈ પારધિ આજે બપોરે ૧૨.૦૫ વાગે સ્વર્ગસ્થ બની ગયાં હતાં. ચાર વાગ્યે નક્કી કરેલ સમય પ્રમાણે અંતિમયાત્રાનું વાહન પણ શેરીને નાકે આવી ગયું હતું. ગમગીની હળવી થવાનું નામ નહોતી લેતી. સગાં-વહાલાં, ચિંતનની ઓફિસના સહકાર્યકરો, સ્વ. દિગંતભાઈની ઓફિસના નિવૃત્ત વડીલો – બધા જ રક્ષાબહેનના નિશ્ચેતન દેહને જાણે આંખ ભરીને જોઈ લેવા માગતા હતા કારણ કે હવે પછીના બે કલાકમાં એ શરીર પંચમહાભૂતમાં વિલીન થઈ જવાનું હતું. વત્સલકાકાએ સમયનો દોર સંભાળી લીધો હતો અને પરિસ્થિતિને સામાન્ય બનાવવાના બધા જ પ્રયત્નો એ કરી રહ્યા હતા.

આધેડ – ઉજાસ વસાવડા

દરેક ઉંમરની એક મજા છે. બાળપણમાં આપણી પાસે શક્તિ અને સમય હોય છે પણ નાણાં નથી હોતા, યુવાવસ્થામાં શક્તિ અને નાણાં હોય છે પણ સમય નથી હોતો, અને વૃદ્ધાવસ્થામાં નાણાં અને સમય હોય છે પણ શક્તિ નથી હોતી. પણ મારા મતે જો ધારીએ તો આ આધેડ વયે ત્રણેય વસ્તુનો સમન્વય સાધી શકીએ.

વાચકોની પદ્યરચનાઓ – વાસુદેવ બારોટ, અંકુર ગામિત, બિપિન મેવાડા

રીડગુજરાતીમાં વાચકોની પદ્યરચનાઓ સમયાંતરે પ્રસ્તુત કરવાનો શિરસ્તો છે. આ પદ્યરચનાઓ ભલે ગઝલરચના કે કાવ્યસર્જનના બધા માપદંડો પર ખરી ન ઉતરતી હોય પણ તે છતાં વાચકમિત્રોના પ્રથમ સર્જનને રીડગુજરાતી પર અમે સ્થાન આપીએ છીએ જેથી સહભાવકોના પ્રતિભાવથી તેઓ વધુ યોગ્ય સર્જન કરી શકે. આજે પ્રસ્તુત છે ત્રણ વાચકમિત્રો શ્રી વાસુદેવ બારોટ, શ્રી અંકુર ગામિત અને શ્રી બિપિન મેવાડાની પદ્યરચનાઓ..

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.