ધારોકે પ્રેમલ સાથે કામાક્ષી ભાગી ગઈ…. – નિર્મિશ ઠાકર

[ નિર્મિશભાઈ ઠાકરના હાસ્યલેખોના સુપ્રસિદ્ધ પુસ્તક ‘નિર્મિશાય નમ:’માંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક મોકલવા માટે નિર્મિશભાઈનો ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ સરનામે nirmish1960@hotmail.com અથવા આ નંબર પર +91 9427504245 સંપર્ક કરી શકો છો. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગત લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.]

ધારવાની પણ એક મઝા હોય છે. અલબત્ત, એટલું ખરું કે જેવો જમાનો હોય એના હિસાબથી જ ધારવું, નહીં તો કોઈ આપણને પાગલ ધારે ! તો આજે વાચકોને જેમાં ઊંડો રસ છે, એમાંનું જ કાંઈ ધારવું પડશે. અમમમ, ધારો કે એમ ધારીએ કે….. કનૈયાલાલનો પ્રેમલ પાડોશમાં રહેતા ધરમચંદની સુપુત્રી કામાક્ષીને ભગાડી જાય, તો ? લાપશી ખાધી હોય એમ હસું હસું થઈ ગયેલા તમારા ચહેરાઓને હું કલ્પી શકું છું મિત્રો, કારણ કે આ તમારા રસનો મુખ્ય વિષય છે ! જો તમને ગમ્યું જ છે, તો આગળ વધીને એમ પણ કલ્પી શકાય કે અંદરખાને તો દીકરી થાળે પડી ગયાનો સંતોષ જ હોય છતાં લોકલાજે ઝઘડો કરવો પડે એટલે કામાક્ષીનાં મા-બાપ પ્રેમલનાં મા-બાપ સાથે ઝઘડો કરવા જાય ! ઝઘડામાં પણ તમને રસ છે જ, તો હવે ઝઘડાને રજૂ કરું છું….

(કામાક્ષીનાં મા-બાપ રીટાબહેન અને ધરમચંદ હવે બરાબર કનૈયાલાલના ઘરને બારણે ઊભાં છે….)
ધરમચંદ : ‘શું કરવું છે ? બેલ વગાડું ?’
રીટાબહેન : ‘કેમ એમનો છોકરો આપણી છોડીને ભગાડી ગયો, એ પહેલાં એણે બેલ વગાડેલો ? અરે બારણે આ રીતે લાત મારવાની હોય, આમ જુઓ….’ (રીટાબહેન એક પ્રચંડ લાત મારે છે, પણ બારણું ખાલી આડું કરેલું હોવાથી તરત ખૂલી જાય છે…. અને રીટાબહેન ફંગોળાઈને અંદર ઊભેલા કનૈયાલાલનાં ચરણોમાં જઈ પડે છે !)
કનૈયાલાલ : ‘વંદન સ્વીકાર કરું છું, રીટાબહેન, આયુષ્યમાન ભવ ! ખરેખર તો તમારે રોજ આ રીતે તમારા પતિના ચરણસ્પર્શ લેવા જોઈએ, શાસ્ત્રોમાં કહ્યું છે કે….’
ધરમચંદ : ‘(અંદર ધસી આવતાં….) ખબરદાર કનૈયાલાલ, આ પ્રકારનો લવારો અમને પસંદ નથી….’
કનૈયાલાલ : ‘અહો !…. તો એન્જિનની પાછળ ડબ્બો અ….આઈ મીન રીટાબહેનની પાછળ તમે પણ પધાર્યા છો ! (પાછા ફરીને પોતાની પત્નીને બૂમ પાડે છે…..) કહું છું સાંભળે છે ચંદ્રિકા, ધરમચંદભાઈ આવ્યા છે…..’
ચંદ્રિકાબહેન : (રસોડામાંથી બહાર આવતાં….) ‘કેમ રીટાબહેન આમ શાહુડી જેવું મોં કરીને ઊભાં છો ? બેસો ને ! માંદાં છો કે શું ?’
વધુ આગળ વાંચો »

હિતશત્રુઓ – પન્ના અધ્વર્યુ

[ કટાક્ષિકા : મુંબઈથી પ્રકાશિત થતા લેખિકાઓ માટેના ‘લેખિની’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

રોજ સવારે વર્તમાનપત્રોમાં આવતા ખૂન, બળાત્કાર, આતંકવાદી હુમલાઓ અને રક્તપાતના સમાચારો વાંચી-વાંચીને હું બહુ જ વ્યથિત બની જાઉં અને પછી આખા છાપામાં કોઈ મનોરંજનના કે મન પ્રસન્ન થાય એવા સમાચાર શોધવા લાગું. જોકે એવા સમાચારો બહુ જૂજ મળે ને છાપામાં કયાંયે એક ખૂણામાં હોય. વળી ભારત ચંદ્ર ઉપરનું મિશન કાંઈ રોજ ન કરે એટલે પછી મારી સમજ પ્રમાણે મેં રાશિ-ભવિષ્ય વાંચવા માંડ્યું ને તમે માનશો ? મનોરંજન, ટાઈમપાસ વગેરેનો જાણે મને ખજાનો મળી ગયો !

મારે ઘરે એક ગુજરાતી, એક મરાઠીને એક અંગ્રેજી વર્તમાનપત્ર આવે છે. વળી મારી રાશિ ધન છે પણ નામ કન્યા રાશિથી શરૂ થાય એટલે મારે બન્ને રાશિનું ભવિષ્ય જોવું પડે અને એ પણ ત્રણ-ત્રણ વર્તમાનપત્રોમાં ! એક વાત મને સમજાતી નથી કે આ બધા વરતારાઓ કરનારા બધા ‘જ્યોતિર્ભાસ્કર’ કે ‘જ્યોતિષાચાર્યો’ હોય તો પણ એમણે ભવિષ્ય જુદુ જુદુ કેમ ભાખ્યું હોય છે ? કેટલીકવાર તો એકબીજાથી તદ્દન વિપરિત પણ હોય. જેમ કે ગુજરાતી દૈનિકમાં હોય કે પ્રવાસમાં ચીજવસ્તુ સંભાળવી, અકસ્માતનો યોગ. વાહન સંભાળીને ચલાવવું. તો મરાઠી દૈનિકમાં લખ્યું હોય કે યાત્રા-પ્રવાસ આનંદદાયક ને ફળદાયી નીવડે. પણ એક પૉલિસી તરીકે હું તો જે વરતારો ‘સારો હોય તે મારો’ માનીને ખુશ થાઉં, બીજા બધા વરતારા ભૂલી જાઉં ને વાંચ્યા પછી કલાકેક બાદ તો કોઈ જ વરતારા યાદ ન રહે. આમેય તે મારી ભાગ્યદેવી થોડી જ વરતારા વાંચી-વાંચીને કામ કરે છે ? આ તો જરા ખુશ થવાનાં બહાનાં ! પણ આ વરતારા મારી કલ્પનાશક્તિ માટે ઘણા પ્રેરણાદાયી નીવડે છે.

જ્યારે એવું લખ્યું હોય કે, ‘તમારા જમીન-મકાનના પ્રશ્નો ઉકેલાશે અને તમારી વર્ષો જૂની, ઘર બદલવાની ઈચ્છા પૂરી થાય’ ત્યારે મારા મનનો મોરલો કળા કરીને નાચી ઊઠે. મારા નાનકડા ઘરની જગ્યાએ ફટાફટ એક મોટો એક-મજલી બંગલો ઊભો થઈ જાય. એના આંગણામાં અશોક-વૃક્ષોની લીલીછમ કતાર હોય ને ઘાસની લૉનમાં હીંચકાની કમાન પર કૃષ્ણ-કમળની વેલ લહેરાતી હોય. લેન ઉપર એક ફુવારો હોય ને ફુવારાની બાજુની વંડી ઉપર ગુલાબી ને સફેદ મધુ-માલતીનાં લચ્છાદાર ફૂલો શોભતાં હોય. બંગલાની અંદર…. વહેતા પાણીમાં કાંકરો નાખતાં જેમ કુંડાળાં થતાં જાય તેમ વરતારાની એક લીટી વાંચતા જ મારા મનમાં હજાર કલ્પના-તરંગો ઊઠે અને કેટલાંય મનોચિત્રો ચીતરાતાં જાય ! ‘તમને વીલ-વારસાની સંપત્તિ મળે અને અચાનક ભાગ્યોદય થાય’ – આ વાંચીને, વર્ષો પહેલાં આફ્રિકા ગયેલા ને ત્યાંથી લંડન જઈને સ્થાયી થયેલા મારા કાકા યાદ આવે ને આખું અઠવાડિયું હું લંડનથી કોઈ વકીલની ઑફિસમાંથી ફોન આવે તેનો ઈંતેજાર કરતી રહું.
વધુ આગળ વાંચો »

છૂટાછેડાનો શાનદાર પ્રસંગ – વલ્લભ મિસ્ત્રી

[‘હાસ્ય-ઉત્સવ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર.]

હાસ્યરસના અમારા એક કાર્યક્રમમાં એક ભાઈએ પ્રશ્ન પૂછ્યો :
‘છૂટાછેડાના પ્રસંગને શાનદાર બનાવવા માટે શું કરવું જોઈએ ?’ અચાનક જ ફેંકાયેલા બમ્પર પ્રશ્નને નીચા નમી પાસ-ઑન કરી દેવામાં અમારી ઈજ્જતનો સવાલ હતો, હુક કરીને બાઉન્ડ્રી બતાવવામાં જોખમ એ હતું કે હૉલમાં બાઉન્ડ્રી લાઈનમાં ખુરશીમાં બેસીને ફિલ્ડિંગ ભરી રહેલી મારી પત્ની ‘હુપ’ કરતાં કૂદીને અમને કેચ-આઉટ જ કરી નાખે !

‘ભાઈ, તમે પરણેલા છો ?’ બમ્પર પ્રશ્ન સામે મેં સ્પીન બેટિંગ કરી.
‘કાચો…કુંવારો છું.’
‘વાંધો નહીં, પરણ્યા પછી કાચા-પાક્કા થઈ જશો, પરંતુ એ સમજાતું નથી કે લગ્ન-પહેલાં જ છૂટાછેડાનો સુવિચાર કેમ આવ્યો ?’
‘શું કરું ? પાણી આવતાં પહેલાં પાળ તો બાંધવી પડે ને ?’
‘તો લગ્ન પછી ઘોડિયુંય બાંધવું પડે તેનો પણ વિચાર કર્યો જ હશે ને ! ખેર, જવા દો એ વાત. મૂળ વાત એ છે કે, અમારા લગ્નજીવનનાં ત્રીસ વર્ષમાં છૂટાછેડા તો શું, તેનું નાટક પણ ભજવ્યું નથી.’
‘તો શું થયું ? સાચા-ખોટાનું અનુમાન તો કરી શકો ને ? કદાચ એ તમને ભવિષ્યમાં મદદરૂપ થાય પણ ખરું !’

બસ, હવે અમે સ્ટેજની પીચ પર સેટ થઈ ગયા હોવાથી દે અનુમાન ધનાધન કરી દીધે રાખવાનું ચાલુ કરી દીધું. સૌપ્રથમ તો જે ગોર મહારાજે લગ્નનું શુભ મુહૂર્ત કાઢી આપ્યું હોય તેની જ પાસે છૂટાછેડાનું અશુભ મુહૂર્ત કઢાવવું ! વધુ દાન-દક્ષિણા આપી લગ્નપ્રસંગનાં જે તારીખ-સમય હતાં તે જ રખાવવાં (યાદ રાખીને જે સાલ ચાલતી હોય તે રાખવી). અને હા, કદાચ ગોર મહારાજ સ્વર્ગે સિધાવી ગયા હોય તો તેમના કાયદેસર વારસદાર ચાલશે. લગ્ન સમયે જે હૉલ, વાડી કે પાર્ટીપ્લોટમાં લગ્ન થયાં હોય તે જ રાખી લેવાથી પિત્તળમાં ગંધ ભળશે !
વધુ આગળ વાંચો »