મને હતું કે
સદીઓ લાગી
અટકશે જ નહીં વરસાદ
અને ટપકતું છપ્પર
કોઈ પણ ક્ષણે તૂટી પડશે
વહી જશે છત, ભીંતો
ને એની વચ્ચે સતત ઝૂરતું
વિશ્વ
વહેતા જળની સાથે ખળ ખળ…..

પણ સાવ અચિંત્યો
નીકળ્યો છે ઉઘાડ
તારી પાંખોના ફરફરાટે
ખરતા કૂણા કૂણા તડકે
રંગાઈ રહી છે ભીંતો
ચીં….ચીં…. રવના તણખે તણખે
અંધ ઝુમ્મરો ઝળહળ ઝળહળ
ચકલી !
તારો કેટલો માનું પા’ડ
કે તારે પગલે
ખૂલ્યાં મારે સુખનાં સાત કમાડ

તેં મનુની હોડી થઈને
મારા વીરાન ઘરને તાર્યું
આ દિશથી હદપાર થયેલા
અજવાળાને
ફરીથી તેં અવતાર્યું
મન આ મારું
ભયું છે ગાંડુતૂર
કહે કે નાચું, ગાઉં
ચકલીજીની ચાંચૂડીને
મોતીડે મઢાવું !
એનાં પીંછે પીંછે
સાચાં પરવાળાં જડાવું……
તેં આવીને ખોલ્યાં
મારાં સુખનાં સાત કમાડ
પ્રિય ચકી !

જરૂરી નથી કે આપણે એકબીજાની બધી જ
વાત પર સંમત થવાનું,
આપણે બંને, આખી જિંદગી
એકમેકને પ્રેમ કરવા સંમત થયાં
એટલું પૂરતું છે….!
બાકી આપણે સાથે હોઈશું પછી
આધિ-વ્યાધિ-ઉપાધિ
દરેકને જોઈ લઈશું.
એકબીજાને અનુકૂળ થવામાં જિંદગી
ખર્ચી નાખવાને બદલે
જેવાં છીએ તેવાં જ એકમેકને ગમીશું,
પ્રેમ કરીશું અને થોડું-ઘણું ઝઘડીશું પણ….!
એકમેકથી રિસાવવાનું બને તો
નર્યા વ્હાલથી મનાવી લઈશું એકમેકને
વારેવારે દર ચોથે દહાડે ‘હું તને પ્રેમ કરું છું’
એવું બોલી બોલી
આપણા પ્રેમને વ્યવહારુ બનાવવાને બદલે
એકાદી સાંજે સાવ અચાનક
વાતવાતમાં
હું આવું કશુંક કરી નાખું તો
‘હું પણ’ એવું બોલીને
આજે મૂકો છો, એટલાં જ ઉમળકાથી
ત્યારે પણ,
મારા હાથમાં તમારો હાથ મૂકી દેશોને ?

તમે કહો તો લખી દઉં આ ચોમસાનું ધાડુ
તમે કહો તો દૂર આભમાં ઉડતા વાદળ પાડુ

પાદર બેસી રમતા’તા જ્યાં ઘણી ઘણીયે વાર
ઘર-ઘર રમતા હથેળીઓમાં ઉગી ગયો સંસાર

તમે કહો તો પતંગિયાની પાંખે હું બેસાડુ
તમે કહો તો દૂર આભમાં ઉડતા વાદળ પાડુ

આંખોમાંથી આંસુ સાથે નીકળે લથબથ મોતી
મારી આંખો જૂની યાદને નવી રીતથી જોતી

તમે કહો તો પાછું વાળું સમયનું ગાડુ
તમે કહો તો દૂર આભમાં ઉડતા વાદળ પાડુ

કંઇ કહેવું છે મારે તને,
સાંભળ ને જરા..

ક્યાં સુધી રહીશ દુર…
આવ મને મળ ને જરા…

વિશ્વાસે મારું વહાણ ચાલે,
ફગાવ આ વમળ ને જરા…

તું નહિ તો હું વળી કોણ,
હુંફ એક-મેકની આપણને જરા…

મેં તો ઓગાળ્યું અસ્તિત્વને,
તું પણ મારામાં ભળ ને જરા…

વિરહ તુજ આ તરસ્યા નયનમાં,
બની આંસુ ભીંજવ આ રણને જરા…

[1] આરામની

વાત છેડી જ્યાં તમારા નામની,
ના રહી દરકાર આખા ગામની.

આપણી વચ્ચે ધબકતું છે હૃદય,
હો ભલે ચર્ચા જિસસ કે રામની.

હોય ઝંઝાવાતભરી જો આ સફર,
છોડ પરવા તું પછી અંજામની.

જડ દીવાલોથી કદી ના ઘર બને,
હોય તક્તી રામની કે શ્યામની.

બેફિકર જ્યાં શબ્દ ભેગો હું ભળ્યો,
જિંદગી જાણે મળી આરામની !
.

[2] શ્યામ તમે

તમારા ‘ટેસ્ટ’માં
સુદામાના તાંદુલ હતા
અને
હતી વિદુરની ભાજી,
અમારા મેનુમાં પણ
વાનગીઓની વણથંભી વણઝાર છે,
શું ખાવું ? વિમાસણ છે.
તમને મળ્યા
દુર્યોધન, શકુનિ, કંસ અને શિશુપાલ
અમારી યાદીમાં પણ
ઘણું બધું છે ગોપાલ !
તમે
યમુનાની ધરામાં ધુબાકા માર્યા
અમે પણ ક્યારેક
‘સ્વિમિંગ પુલ’માં
ડાઈવ મારીએ છીએ.
ગોકુળનાં દૂધ અને છાશ
તમારાં મનગમતાં પીણાં હશે,
અમારે પણ
અવનવાં ‘કોલ્ડ્રિંક્સ’ની આખી કતાર છે.
આમ જોઈએ તો
તમે અને અમે સરખાં છીએ !
અમારી પાસે નથી
કેવળ એક વાંસળી,
કે-નથી
તેમાં રેલાતા જીવનના સૂર.
અને એટલે જ
કદાચ શ્યામ
તમે ફક્ત તમે જ છો !
.

[3] હાઈકુ

પગદંડીની
વિકાસયાત્રા એ જ,
ઍક્સપ્રેસ વે !
****

સ્વજન સદા
દૂર જ વહી જતાં
વજન અર્પી !
****

શબ્દોમાંથી
ફૂટતી સરવાણી
ધન્ય મેઘાણી !
.

[4] તમે આવો

દરિયાને ભરતીની બીક
…….. તમે આવો ના મારી નજદીક.
…….. એકલ આ પગદંડી
…….. …….. અણજાણી અટવાતી
…….. ખુલ્લા આકાશ તળે
…….. નવોઢા શી શરમાતી
લાગે છે કેમ મને બીક ?
તમે આવો ના મારી નજદીક.
એક પછી એક એવા
…….. શમણાંના સથવારે
ઈચ્છાઓ લઈને મેદાનમાં
…….. મોકળાશ લઈને મહાલતી
ઊઘડે છે હળવેથી કેવી જરીક ?
તમે આવો ના મારી નજદીક.
પથ તો કપાય એની રીતથી,
…….. ડગલાં મપાય જુદી રીતથી.
મૌન થકી આપ્યો છે એવો ઉપહાર,
…….. જાણે રસ્તો કપાયો વાતચીતથી.
કઈ રીતે ઝીલી શકું ઝીંક ?
તમે આવો ના મારી નજદીક.

[કુલ પાન : 86. કિંમત રૂ. 125. પ્રાપ્તિસ્થાન : બુક શેલ્ફ. 16, સિટી સેન્ટર, સ્વસ્તિક ચાર રસ્તા પાસે, સી.જી. રોડ, નવરંગપુરા. અમદાવાદ-9. ઈ-મેઈલ : info.npm@gmail.com ]